« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫گوی هرج‌ومرج
‫موهبتی از آسمان و زمین بود.
‫تا این‌که پروردگار آسمان ‫آن را به دو بخش تقسیم کرد.
‫سپس، نیروی آسمانی‌اش ‫گوهر روح را تشکیل داد
‫و از نیروی شیطانی‌اش ‫گوهر اهریمن پدید آمد.
‫نفرینی ازجانب آسمانیان ‫بر گوهر اهریمن نازل شد
‫تا در عرض سه سال با صاعقه نابود شود.
‫اما با مداخله‌ی شِن گونگ‌بائو
‫گوهر اهریمن در هیبت نِی‌ژا، ‫فرزند سوم لی جینگ
‫در گذرگاه چِنتانگ متولد شد.
‫گوهر روح نیز به آئو بینگ، ‫فرزند سوم پادشاه اژدها، رسید.
‫سرنوشت مقدر کرد
‫که این‌دو بهترین دوست یکدیگر شوند.
‫نِی‌ژا از والدین خود آموخت
‫که طبیعت شیطانی خود را رها کند
‫و در نهایت گذرگاه ‫چِنتانگ را نجات دهد.
‫او و آئو بینگ
‫در کنار هم ‫با خشم آسمانیان روبه‌رو شدند
‫و بالاخره...
‫سرنوشت خود را تغییر دادند.
‫[ نِی‌ژا ۲: ظهور فرزند شیطانی ]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫بااین‌که از خشم ‫آسمانیان در امان ماندید
‫اما جسم‌تان نابود شد.
‫و اگر جسمی نباشد
‫روح نیز به‌مرور به‌سمت پوچی می‌رود.
‫نیلوفر مقدس همواره محافظ ارواح است.
‫هم‌اکنون با یاری این نیلوفر
‫ماهیت جسمانی‌تان را بازمی‌گردانم.
‫- وای. ‫- شگفتا.
‫شروع کنین!
‫مشکوک می‌زنن.
‫کجاش مشکوکـه؟
‫دارن ریشه‌ی نیلوفر رو خشک می‌کنن
‫تا بدن‌تون درست بشه.
‫الان با دستت پات رو خاروندی؟
‫نگران نباش.
‫کلاً زیاد عرق می‌کنه. ‫بعداً می‌رم حموم.
‫حموم‌رفتن تو برام مهم نیست!
‫با دست خِل دماغ می‌گیری؟
‫نه بابا.
‫آرد نیلوفره. ‫ببین، آرد نیلوفره.
‫آماده‌ست.
‫بیاین. زود باشین.
‫خِل دماغ تقدیم به شما.
‫منظورم آرد نیلوفره.
‫زود باشین روح‌تون رو نجات بدین!
‫حقیقتاً نمی‌خوام...
‫برین گم شین دیگه!
‫پس الکی نبود!
‫صبر کن بینم.
‫این دیگه چیـه؟
‫قربون دستت.
‫همه‌جا دنبالش بودم.
‫بریم سراغ هیکل‌تون!
‫حافظه‌ی این خوک پرنده مثال‌زدنیـه.
‫توی مجسمه‌سازی هم استاده.
‫عالی شدین، مگه نه؟
‫متشکرم، خوک عزیز.
‫تکون نخور! ‫هنوز شُل و ولـی.
‫استاد جاودان.
‫نیروهای چِنتانگ آماده‌ان
‫تا با شِن گونگ‌بائو ‫و اژدهایان دریای شرقی مقابله کنن.
‫آرام بگیر.
‫اژدهایان الان مراقب هیولاهای ورطه‌ان
‫و هیچ‌کدوم قرار نیست فرار کنن.
‫شِن گونگ‌بائو هم تنهایی کاری نمی‌کنه.
‫ابن رو داشته باش.
‫حال می‌کنی؟
‫وای!
‫استادش خودم بودم.
‫حالا...
‫حتماً باید همین‌شکلی باشم؟
‫نمی‌شه خوشتیپ‌ترم کنی؟
‫ها؟
‫موافقـم.
‫والدین همیشه خوبیِ ‫بچه‌هاشون رو می‌خوان.
‫درستـه.
‫من رو قدبلند و هیکلی کن.
‫و به‌شدت خوشتیپ.
‫مَرد باید سنگین‌رنگین و قوی باشه.
‫و همچنین ظریف و مهربون.
‫ولی گوگولی و بامزه هم باشه.
‫جون عزیزتون تکلیف ما رو مشخص کنین.
‫قدبلند و هیکلی
‫و یه‌ریزه خوشتیپ.
‫قوی و متین.
‫ولی بامزه.
‫چی‌کارش کنم؟
‫می‌گه خودت انجامش بده.
‫ای بابا.
‫همون‌اول می‌دادینش به خودم.
‫یاد بگیرین خودکفا باشین.
‫این یه‌کم زمان می‌بره.
‫فعلاً تو رو تموم کنیم.
‫تو از عنصر آب تشکیل شدی
‫و باید به آب خالص آغشته بشی.
‫باز شو!
‫به‌به.
‫تموم شد؟
‫تقریباً.
‫این بهترین نسخه‌ی منـه
‫ولی هنوز ریزه‌کاری لازم داره.
‫فعلاً همون اولی خوبـه.
‫اون قطعاً بهتره.
‫موافقـم.
‫صحیح.
‫تو از عنصر آتیش متولد شدی
‫و باید با آتیش تزئین بشی.
‫قربان!
‫دشمن توی دریا رؤیت شد!
‫ظاهراً شِن گونگ‌بائو هست.
‫تعدادشون؟
‫فقط خودشـه.
‫چطور ممکنـه؟
‫شما ادامه بدین.
‫ما به حسابش می‌رسیم.
‫استاد.
‫بذارین از ارباب خواهش کنم.
‫تکون نخور!
‫باید یه چوب عود دیگه بسوزه
‫تا بدنت تکمیل بشه.
‫شِن گونگ‌بائو.
‫آفتاب از کدوم طرف دراومده؟
‫حالا که از برنامه‌ی من ‫با اژدهایان خبر دارین
‫نمی‌تونم آروم بگیـ...گیرم.
‫گذرگاه چِنتانگ به‌شدت محافظت‌شده‌ست
‫و استاد تای‌یی هم اینجاست.
‫تنهایی کاری ازتون برنمی‌آد.
‫کی... کی گفته تنهائـم؟
‫[ قصر اژدها، دو ساعت پیش ]
‫اگه ماجرای گوهر روح لو بره
‫هم تو نمی‌تونی انتقام پسرت رو بگیری
‫[ ملکه‌ی اژدهای دریای غربی ]
‫و هم تمام قبیله‌ی اژدهای شرقی
‫[ پادشاه اژدهای دریای شرقی ]
‫مجبوره همه‌چی رو گردن بگیره.
‫وقتی حقیقت برملا بشه
‫تو رو به اعماق ورطه تبعید می‌کنن!
‫[ پادشاه اژدهای دریای جنوبی ]
‫همه‌ی رفیق‌هات هم اونجائـن.
‫بعدش ببین باهات چی‌کار می‌کنیم!
‫وقتی توی قصر اژدها گیر افتادی
‫[ پادشاه اژدهای دریای شمالی ]
‫چجوری می‌خوای انتقام پسرت رو بگیری؟
‫حتی دل من هم برات می‌سوزه.
‫لازم نکرده شما احمق‌ها ‫برام کُری بخونین.
‫فقط می‌خواستیم کمک کنیم.
‫ولی ظاهراً...
‫دوست نداری.
‫همم؟
‫فراموش کردی چه کاری ازم برمی‌آد؟
‫آها!
‫این طلسم رو می‌شناسم.
‫آسمان... آسمان...
‫پنجه‌ی آسمان‌خراش.
‫تو ساکت.
‫اگه استاد شِن، ‫این چنگال رو به گذرگاه چِنتانگ ببره
‫و باهاش یه شکاف برای من درست کنه
‫هیولاهای ورطه بهت کمک می‌کنن ‫که دشمنت رو نابود کنی.
‫[ شلاق رعدآسای آسمان‌خراش ]
‫هیولاهای ورطه؟
‫چطور... ممکنـه؟
‫مگه هزاران سال نیست ‫که با طلسم سرکوب حبس شدن؟
‫چطوری فرار کردن؟
‫یعنی اژدهایان آزادشون کردن؟
‫زنجیرهای مهارکننده‌ی دریایی
‫به ما اجازه‌ی فرار نمی‌ده.
‫این یه معامله‌ی دوسربُرده.
‫نظرت چیـه، برادر؟
‫خیلی مهربون شدی.
‫حالا برو سر اصل مطلب.
‫در ازاش چی می‌خوای؟
‫توی این برزخ بی‌انتها
‫بدن‌مون دائماً درحال سوختنـه
‫و هر روز اندازه‌ی یه سال می‌گذره.
‫اگه حرارت این مواد مذاب رو کم کنی
‫تا کمتر عذاب بِکشیم
‫ما هم با تمام قوا بهت خدمت می‌کنیم.
‫چه خبره؟
‫باز شِن گونگ‌بائو چه کلکی سوار کرده؟
‫دراومدیم! ‫آخ‌جـون!
‫بای‌بای!
‫ملعون.
‫بدبخت شدیم.
‫حالا به فرمانده لی چی بگیم؟
‫کسی که ندیدمون.
‫بگیر.
‫چی‌کارش کنم؟
‫من دست‌هات رو می‌شکونم
‫و تو هم پاهام رو چلاغ کن.
‫می‌گیم کار یاکشا بوده.
‫آها.
‫وقتی فرمانده ببینه داغون شدیم
‫دیگه ما رو مقصر نمی‌دونه.
‫محکم بزنی‌ها.
‫تو محکم‌تر بزن!
‫آهای!
‫هوی!
‫نمی‌شنوین؟
‫استاد جاودان.
‫شما اینجایـین!
‫هه هه هه!
‫هار هار هار!
‫این گذاشت یاکشا فرار کنه!
‫چی؟
‫همه‌ش تقصیر خودت بود.
‫تو فکر کردی کی‌ای؟
‫ادای بی‌گناه‌ها رو درنیار!
‫ای وای.
‫احمق و احمق‌ترن.
‫هوی!
‫کله‌پوک‌ها!
‫بیاین ازم محافظت کنین!
‫چَشم، قربان!
‫به هیچ‌کس رحم نکنین.
‫شِن گونگ‌بائو.
‫آئو بینگ زنده‌ست.
‫دلیلی نداره بین گذرگاه چِنتانگ ‫و اژدهایان خصومت باشه.
‫تای‌یی همین‌الان داره ‫بدن آئو بینگ رو بازسازی می‌کنه.
‫دروغ‌گوها!
‫عع؟
‫محافظ...؟
‫نه!
‫ارباب!
‫آئو بینگ!
‫استاد تای‌یی برام یه بدن جدید ساخته.
‫لطفاً بس کنین.
‫شِن گونگ‌بائو.
‫شاگردت رو نجات دادم.
‫تشکر نمی‌کنی؟
‫پس...
‫اون نِی‌ژاست؟
‫مردک نمک‌نشناس!
‫ارباب!
‫باید بمیرن!
‫هه هه!
‫فکر کردی این محافظ الکیـه؟
‫بیا بزن! ‫مرگ من بیا!
‫نه!
‫چه هاله‌ی آشنایی...
‫آئو بینگ!
‫پدر!
‫[ آئو گوانگ ]
‫پدر!
‫نتونستم نژادمون رو نجات بدم.
‫ولش کن.
‫اصلاً مهم نیست.
‫مهم سلامتی توئـه.
‫همین‌که زنده باشی
‫برام کافیـه.
‫باز شو!
‫چرا بدنت...
‫بابا این هنوز نوزاده.
‫تحمل اون حمله رو نداره.
‫آئو بینگ!
‫صبر کن! هنوز آماده نیستی!
‫تکون نخور!
‫چی شده، آئو بینگ؟
‫تا تکمیل‌شدن بدنت نباید تکون بخوری.
‫اگه بدنت از حدش فراتر بره
‫از هم می‌پاشه!
‫چرا بهم گوش نمی‌دین...؟
‫هوی، خیکی!
‫فوراً یک بـ.. بدن دیگه براش درست کن!
‫چی شد؟
‫پشت‌سرهم دوتا بدن ساختم
‫و نیروی نیلوفر آسمانی تموم شده.
‫بدون بدن، روحش از بین می‌ره!
‫یه کاری بکن، استاد!
‫بدون نیلوفر آسمانی
‫کاری ازم برنمی‌آد.
‫اِشکال نداره.
‫نباید به‌جای تو گوهر روح می‌شدم. ‫این حقمـه.
‫اگه مرگ من
‫تو رو به زندگی برمی‌گردونه
‫پس تاوان خوبیـه.
‫کی خواست تاوان بدی؟
‫من از گوهر اهریمن خیلی هم راضی‌ام!
‫اگه بمیری، می‌کُشمت!
‫پدر.
‫لطفاً گذرگاه چِنتانگ رو رها کنین.
‫دیگه اشتباه بسـه.
‫این آخرین خواسته‌ی منه.
‫باید یه راهی باشه.
‫حتماً هست!
‫یه کاری بکن!
‫می‌تونه فعلاً بیاد توی بدنت.
‫با هم باشین.
‫دو روح در یک بدن
‫قطعاً همدیگه رو پس می‌زنن.
‫هر دو گوهر از یه منبع اومدن.
‫اگه تا هفت روز بدن مشترکی ‫داشته باشن، چیزی نمی‌شه.
‫همینـه!
‫آئو بینگ، بیا بغلم!
‫بدو!
‫باشه.
‫چه حس عجیبیـه.
‫الو؟ آئو بینگ؟
‫جان؟
‫صدات توی کله‌م می‌پیچه.
‫چه باحالـه!
‫این که موقتیـه.
‫بعداز هفت روز، چاره چیـه؟
‫یه معجون ترمیم‌کننده ‫توی قصر یو شیو هست.
‫می‌تونه قدرت اشیای ‫جادویی رو برگردونه.
‫با اون می‌تونیم
‫نیلوفر آسمانی رو راه بندازیم.
‫چطوری بهش برسیم؟
‫می‌رم از پروردگار ‫آسمان خواهش می‌کنم.
‫شاید هم می‌خوای بری
‫گزارش من و اژدهایان رو بدی؟
‫پروردگار آسمان هیچ‌وقت ‫پسر یه اژدها رو نـ... نجات نمی‌ده.
‫اگه خواهش جواب نداد
‫به زور متوسل می‌شیم.
‫قصر یو شیو مقر اصلی فرقه‌ی چان‌ـه
‫و توش پُر از شخصیت‌های قدرتمنده.
‫به‌خاطر پسرم
‫حاضرم حتی دیوان ‫آسمانی رو به هم بریزم.
‫آروم باشین، سرورم.
‫من یه نقشه دارم.
‫کسایی که استعداد داشته باشن
‫می‌تونن توی آزمون آسمانی شرکت کنن.
‫قبولی توی آزمون ‫نه‌تنها فرد رو جاودانه می‌کنه
‫بلکه بهش اجازه می‌ده
‫یه شیء جادویی ‫از قصر یو شیو انتخاب کنه.
‫منظورتون اینـه که
‫نِی‌ژا توی آزمون شرکت کنه
‫تا به معجون برسه؟
‫نه، نمی‌شه!
‫این سرتاپاش نیروی شیطانیـه!
‫اگه از قدرتش استفاده کنه، ‫سریع لو می‌ره!
‫مگه آئو بینگ توی بدن نِی‌ژا نیست؟
‫هاله‌ی مقدسش می‌تونه ‫نیروی اون رو بپوشونه.
‫اگه تا هفت روز دیگه ‫توی آزمون موفق بشه
‫نه‌تنها معجون رو به دست می‌آریم
‫بلکه...
‫جاودانه می‌شیم.
‫یعنی دیگه شیطان نیستم؟
‫در نتیجه هر دوشون نجات پیدا می‌کنن.
‫همـ... همه‌چی ‫به خیروخوشی تموم می‌شه.
‫این درست نیست.
‫راه‌حل دیگه‌ای داری؟
‫طبق قوانین پیش بریم.
‫به پروردگار آسمان حقیقت رو بگیم
‫و به قضاوتش اعتماد کنیم.
‫من و همسرم هم براش طلب بخشش می‌کنیم
‫تا گناهان والدین ‫گریبان‌گیر بچه‌شون نشه.
‫فانی‌های ملعون.
‫کلاً چند دهه زندگی کردین
‫و حالا واسه‌م ‫از جاودانگی نطق می‌کنین؟
‫من هزاران سال زندگی کردم.
‫اون‌قدر که چیزی ‫از گذشته یادم نمی‌آد.
‫بذار یه‌چیز رو برات روشن کنم.
‫اگه پسرم بمیره
‫گذرگاه چِنتانگ رو باهاش غرق می‌کنم.
‫بسـه!
‫آئو بینگ رفیقمـه.
‫هرطورشده نجاتش می‌دم.
‫ولی اگه با گذرگاه چِنتانگ کاری بکنی
‫اون قصر اژدهات رو
‫تیکه‌تیکه می‌کنم!
‫به‌جز نِی‌ژا و تای‌یی
‫فعلاً کسی از گذرگاه ‫چِنتانگ خارج نمی‌شه.
‫اگه معجون ترمیم‌کننده ‫تا هفت روز دیگه آماده نشه
‫یا ماجرای قبیله‌م جایی درز کنه
‫کاری می‌کنم گذرگاه چِنتانگ
‫تا ابد غرق بشه.
‫به خواهر و برادرهام اعتماد ندارم
‫و نمی‌تونم زیاد از بدنم بیرون بمونم.
‫سرنوشت گذرگاه چِنتانگ رو
‫به تو می‌سپرم.
‫چَشم.
‫دقیقاً همین.
‫با یه سر تکون دادن هم
‫می‌شه پیام رو رسوند.
‫ارباب لی.
‫اومدیم که از ارباب جوان ‫خداحافظی کنیم.
‫می‌خوام به‌خاطر نجات ‫شهر ازش تشکر کنیم.
‫زحمت کشیدین.
‫پسر من توی این سال‌ها
‫به‌اندازه‌ی کافی اذیت کرده.
‫همیشه می‌دونستم ارباب جوان ‫برای کارهای مهم به دنیا اومده.
‫آخه ببینینش.
‫پیشونی بزرگ...
‫صورت پهن...
‫بینی خوش‌حالت...
‫گونه و لب‌های درشت.
‫همه‌ش نشونه‌ای از یه قهرمان واقعیـه!
‫هیچ‌وقت توی چهره‌خوانی اشتباه نکردم.
‫شب‌ها همیشه مسواک بزنید، ارباب جوان.
‫رئیس!
‫شکارچی‌های شیطان از حالا ‫به «گروه نِی‌ژا» تغییر اسم داده.
‫همه گوش‌به‌فرمان شمایـیم.
‫دوست دارین تمرین ‫خوش‌نویسی کنین، ارباب؟
‫من در خدمتـم!
‫الان دیگه سه سالتون شده، ارباب جوان.
‫وقتشـه یه دوست‌دختر پیدا کنین.
‫به موسیقی علاقه دارین؟
‫ما همه‌چی می‌زنیم.
‫می‌خوام
‫بدمینتون بازی کنم!
‫چیـه؟
‫حال می‌ده‌ها.
‫نمی‌آین؟
‫من باهات بازی می‌کنم.
‫مگه همیشه نمی‌خواستی با من بازی کنی؟
‫آخه...
‫شوت‌هاش زیادی قویـه.
‫ها ها ها!
‫ناسلامتی من فرمانده‌ی جنگـم!
‫بابا.
‫آفرین، پسر!
‫می‌خوای...
‫یه‌روز دیگه ادامه بدیم؟
‫این چه حرفیـه!
‫داره خوش می‌گذره.
‫چیزی نیست. خوبـم.
‫من هم هستم!
‫لازم نیست، عزیزم.
‫فکر کردی نمی‌تونم؟
‫من هم فرمانده‌ی جنگـم!
‫نِی‌ژا.
‫بگیرش!
‫پسرم.
‫چرا نگرفتیش؟
‫کاش گوهر اهریمن نبود...
‫چی گفتی، عزیزم؟
‫هیچی.
‫وقت رفتنـه.
‫قبل از این‌که بری
‫نمی‌خوای مادرت رو
‫بغل کنی؟
‫نه‌خیر. ملت دارن تماشا می‌کنن.
‫وایستا.
‫برات غذا پختم.
‫خودت و استاد توی راه بخورین.
‫باشه. باشه.
‫باید بریم.
‫هوی!
‫صبر کن من سوار شم!
‫بدنت هنوز تکمیل نشده.
‫خیلی زور نزنی.
‫باشه. باشه.
‫به اعصابت هم مسلط باش.
‫سعی کن آروم باشی.
‫حالا که من و بابات کنارت نیستیم
‫باید روی پای خودت وایستی.
‫پسره‌ی نادون.
‫حالا بغلش می‌کردی، چی می‌شد؟
‫خوشم نمی‌آد.
‫سفر قندهار که نمی‌رم.
‫برو ببینم.
‫چرا آه می‌کِشی؟
‫بَدمزه‌ست؟
‫غذا... غذا...
‫فکروذکرت غذاست.
‫من رو ببین.
‫از نگرانی اشتهام کور شده.
‫اصلاً به آزمون فکر می‌کنی؟
‫به چی‌ش فکر کنم؟
‫این آزمون رشد روحی ‫و جسمی تو رو می‌سنجه.
‫باید جلوی قاضی‌ها
‫با دست خالی
‫سه‌تا پادشاه شیطانی رو شکست بدی.
‫مبارزه؟
‫اون که خوراک خودمـه.
‫ولی اگه نیروی شیطانی‌ت رو نشون بدی
‫همه می‌فهمن کی هستی.
‫آئو بینگ بدنم رو کنترل می‌کنه.
‫نیروی مقدس اون هم
‫خیلی قویـه.
‫باشه.
‫بیا امتحان کنیم.
‫نِی‌ژا.
‫بدنت رو آروم کن.
‫بذار آئو بینگ بیاد بالا ‫و باهام مبارزه کنه.
‫چی‌کار می‌کنی، آئو بینگ؟
‫قشنگ وایستا!
‫وقتی یه روح ‫وارد بدن دیگه‌ای می‌شه...
‫اگه اراده‌ی قوی‌تری ‫نسبت به میزبان داشته باشه
‫میزبان نمی‌تونه کامل کنترلش کنه.
‫جلو نیا، نِی‌ژا!
‫هرچی بیشتر تلاش کنی
‫آئو بینگ بیشتر نامتعادل می‌شه.
‫از پات استفاده کن!
‫زیرلنگی بزن! بزن!
‫نترسی‌ها!
‫اومدم
‫که نجاتت بدم.
‫مسخره‌مون کردی؟
‫چیزی نمونده به قصر یو شیو برسیم.
‫اون‌وقت تو داری علافی می‌کنی.
‫خودت رو ببین.
‫به تو هم می‌گن استاد؟
‫بشین یه‌کم به اشتباهاتت فکر کن.
‫تا راه‌حل پیدا نکنی، ‫از غذا خبری نیست.
‫مَرد به این گنده‌ای
‫مثل بچه‌ها رفتار می‌کنه.
‫یافتم!
‫قرص چُرت‌آور!
‫چی‌چی؟
‫این رو که بخوری، سریع خوابت می‌بره.
‫وقتی خواب باشی
‫آئو بینگ می‌تونه کامل کنترلت کنه.
‫ایول!
‫یه‌دونه بسـه!
‫خب زودتر
‫می‌گفتی.
‫عالی شد.
‫استاد.
‫حالا درست شد.
‫چیزی شده؟
‫نگران نباش.
‫مهم اینـه که بدن نِی‌ژا رو ‫کامل تسخیر کردی.
‫دوباره شروع می‌کنیم.
‫این‌بار جلوی خودم رو نمی‌گیرم.
‫تو هم تمام زورت رو بزن.
‫لطفاً بیشتر بهم آموزش بدین.
‫باریکلا.
‫یه‌چیزهایی بلدی.
‫استاد.
‫از بینی‌تون خون می‌آد.
‫خیلی زیر آفتاب بودم.
‫باید آب بخورم.
‫مهم نیست.
‫رسیدیم به کوه کون‌لون!
‫شنیدم یک روزِ اینجا
‫برابر با یک سالِ دنیای فانی‌هاست.
‫نه بابا.
‫هنوز وارد قلمرو آسمانیان نشدیم.
‫چرا این‌همه آدم اینجاست؟
‫همه‌شون دوست دارن جاودان بشن.
‫فرقه‌ی چان همه‌جا معروفـه
‫و همه می‌خوان عضوش بشن.
‫این رو ببین.
‫سنگ یَشمـه.
‫یکی از الزامات فرقه‌ی چان‌ـه.
‫اگه داشته باشیش
‫هرجا بری، بهت احترام می‌ذارن.
‫حقیقتاً
‫جاودان‌بودن عالیـه.
‫هر دوتا برادرت الان جاودان هستن.
‫تو هم راحت بهش می‌رسی.
‫منظورم برادرهای نِی‌ژاست.
‫هر دوشون
‫جزو بهترین شاگردهای نسل سوم هستن.
‫می‌دونی که
‫نِی‌ژا پسر شیطونیـه.
‫برای همین بعضی‌وقت‌ها ‫داستان برادرهاش رو تعریف می‌کنم
‫تا براش الگوی خوبی بسازم.
‫از تو چه پنهون...
‫نِی‌ژا عاشق برادرهاشـه.
‫چقدر خوش‌شانسـی، پسر.
‫شکارچی‌های شیطان رو هم دیدی.
‫مگه کی‌ان؟
‫اون‌ها به سرزمین‌های ‫مختلف سفر می‌کنن
‫تا شیطان‌های خطرناک رو دستگیر کنن.
‫این‌طوری دنیا هم جای آروم‌تری می‌شه.
‫رهبر فعلی شکارچی‌های شیطان
‫بهترین شاگرد وولیانگ جاودان‌ـه.
‫جانشین قبلی‌ش شِن گونگ‌بائو نبود؟
‫[ قصر یو شیو ]
‫استاد.
‫اون دود چیـه؟
‫آها.
‫اون باارزش‌ترین گنجینه‌ی قصره.
‫دیگ کیهانی تیان‌یوان.
‫برادر تای‌یی.
‫[ وولیانگ جاودان ]
‫شما کجا، اینجا کجا؟
‫برادر وولیانگ!
‫پس توی دوران انزوای ارباب
‫شما مسئول این قصر شدی.
‫حقیقتش شاگردم رو آوردم ‫که توی آزمون آسمانی شرکت کنه.
‫نِی‌ژا.
‫به استاد وولیانگ سلام کن.
‫استاد وولیانگ.
‫پس نِی‌ژا تویـی؟
‫تناسخ گوهر روح؟
‫وای!
‫فوق‌العاده‌ست!
‫پروردگار آسمان ‫ازت انتظار چیزهای زیادی داره.
‫و مشخصـه از پس‌شون برمی‌آی.
‫ببینینش.
‫پُر از شادابی و نیروی جَوانیـه.
‫نیکوکاری از چهره‌ش می‌باره.
‫تازگی خیلی تمرین کرده و خسته‌ست.
‫یه‌کم بی‌ثبات شده.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫اینجا قصر یو شیوئـه!
‫شاش دارم.
‫کرانا.
‫بفرمایید.
‫این بچه رو ببر استراحت کنه.
‫[ کرانا ]
‫استراحت؟
‫من که استراحت نخواستم.
‫ابله!
‫منظورشون
‫همون مستراحـه.
‫این پسر خسته‌ست.
‫به بزرگی خودتون ببخشین.
‫وای!
‫همه‌چی سفیده.
‫وای!
‫کور شدم.
‫وای!
‫چقدر سفیده.
‫کل قصر از سنگ یشم ساخته شده؟
‫این‌همه پول ‫از کجا آوردین که یَشم خریدین؟
‫منظور از «یو» همون «یَشم»ـه، مگه نه؟
‫پس «شیو» چی می‌شه؟
‫فروتنی؟
‫عذاب‌وجدان؟
‫یا پوچی؟
‫مستراح هم از یَشمـه؟
‫جاودانه‌ها هم دست‌شویی می‌رن؟
‫وولیانگ جاودان هم پی‌پی می‌کنه؟
‫اینجا محل ممارستـه.
‫صدات رو بیار پایین.
‫پس این مستراح کو؟
‫مثانه‌م ترکید.
‫صبر کن، خواهر!
‫پسره‌ی...
‫عمدی نبود.
‫باید لباسم رو عوض کنم.
‫خودت برو.
‫من که نمی‌دونم کجاست.
‫انتهای راهرو، ‫بپیچ به راست و بعدش به چپ.
‫آها.
‫وای.
‫پشمام.
‫چه مستراح شیکی.
‫ای بابا.
‫گم شدم؟
‫کجا می‌ری؟
‫عع.
‫گم شدم.
‫دنبالم بیا.
‫گوهر روح رو خوب بزرگ کردی، برادر.
‫این یه دستاورد عالی برای فرقه‌ست.
‫شرمنده می‌کنی.
‫همه‌ش به‌لطف راهنمایی‌های شماست.
‫این عصاره‌ی شبنم ‫کون‌لون معجون کمیابیـه.
‫معمولاً شیش ماه طول می‌کِشه ‫که یه ظرف ازش جمع کنیم.
‫ولی امروز یه‌نفر رو فرستادم ‫که بررسی کنه
‫و دیدیم پُر شده!
‫حقیقتاً به‌موقع اومدی.
‫ظاهراً...
‫شانس باهات یاره.
‫چه مرگتـه؟
‫مثل آدم آب بخور!
‫شاگردم یه‌کم عجیبـه.
‫ببخشینش.
‫شاشم توی معجونـه.
‫استادم یه‌کم عجیبـه.
‫ببخشینش.
‫برادر.
‫وقت طلاست.
‫به نظرم بهتره ‫همین‌الان نِی‌ژا آزمون بده.
‫عجله برای چیـه؟
‫بیا اول نوشیدنی بخوریم.
‫نه، قربون شما.
‫بسیار خوب.
‫شاگردم، دیرو قاضی آزمون می‌شه.
‫هدف بعدی شکارچیان شیطان
‫توسط نِی‌ژا دستگیر می‌شه.
‫با اجازه، برادر.
‫تای‌یی
‫همیشه عجولـه.
‫امسال مزه‌ی این عصاره
‫خیلی بهتر شده.
‫در آینده هم به همین روش بسازین.
‫چَشم، استاد.
‫کی گفت وایستین؟
‫شیش ساعت شده
‫استاد شِن!
‫دیگه نا نداریم.
‫مزخرف نگین.
‫اینجا تنبلی نداریم.
‫تا من چیزی نگفتم
‫ادامه بدین!
‫فرمانده لی جینگ ‫از گذرگاه چِنتانگ تشریف آوردن.
‫استاد شِن.
‫نبرد دیروز
‫به بسیاری از سربازها ‫و شهروندان من آسیب زده.
‫با کمبود دارو مواجهـیم.
‫ازتون خواهش می‌کنم
‫راه رو باز کنین ‫تا پزشک‌ها بتونن دارو تهیه کنن.
‫گستاخ!
‫برای همینـه که...
‫کی زد؟
‫عوضی‌ها...
‫من...
‫کافـ... کافیـه! کافیـه!
‫اونی که دستگیر کردین...
‫بیارینش پیشم.
‫وسط نبرد از شهر فرار کرد.
‫فرمانده لی.
‫لطفاً این رو با خودتون ببـ... ببرین.
‫سوءتفاهم شده، استاد شِن!
‫من هم یه شیطانـم!
‫من این یاکشا رو دستگیر کردم
‫تا بی‌گناهی پسرم رو اثبات کنم.
‫حالا که مسئله حل شده
‫و این هم کار بَدتری نکرده
‫ولش کنین بره.
‫قربون دهن‌تون.
‫من کاره‌ای نیستم.
‫یه موجود ناچیزم.
‫مثل این‌که متوجه نشدین.
‫هیچ‌کس از اینجا نمی‌ره. ‫حتی شیطان‌ها.
‫چه برسه به انسان‌ها.
‫بهم رحم کنین، استاد شِن!
‫من هم یه شیطانـم.
‫هر دو آدم بَدی هستیم.
‫گم شو!
‫من آدم بَـ... بَدی نیستم.
‫هرکی که از راز گوهر روح خبر داره
‫اینجا می‌مونه.
‫آخه بدون دارو
‫زخمی‌ها می‌میرن.
‫خواهش می‌کنم، استاد شِن.
‫جون مردم رو نجات بدین.
‫قربان!
‫یه جاسوس رو دستگیر کردیم.
‫این موجود از بیرونِ شهر اومده
‫و چندتا از سربازها رو زخمی کرده.
‫زنـ... اون هم زندانی کنین.
‫برادر.
‫برادر، خودتـی؟
‫تو...
‫منـم، برادر!
‫[ شِن شیائوبائو ]
‫شیائوبائو؟
‫قرن‌هاست که خونه نیومدی.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫پدر گفت پیدات کنم.
‫ببین.
‫جهت‌یابی که بهم دادی
‫بهم می‌گه کجایـی.
‫پدر...
‫حالش چطوره؟
‫عالیـه.
‫از وقتی عضو قصر یو شیو شدی
‫پدر خوش‌حال و خندانـه.
‫انگار که یه داروی نیروزا خورده.
‫تو تنها عضو روستامونـی
‫که عضو فرقه‌ی چان شده.
‫حالا هرروز شیطان‌ها از نقاط مختلف
‫می‌آن که پیش پدر آموزش ببینن.
‫نگفتی...
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫بهم قول داده بودی
‫که وقتی ظاهر انسانی گرفتم
‫من هم به قصر یو شیو ببری.
‫خب حالا دیگه می‌تونم تبدیل بشم!
‫چند سال حسابی تمرین کردم
‫و تنبلی رو گذاشتم کنار.
‫تو الگوی من بودی، برادر بزرگ.
‫♪ درود بر یو شیو که پاسخ‌گوی نیازهاست ♪
‫♪ برپاکننده‌ی عدالت است و یاری‌دهنده‌ی ضعفا ♪
‫راستی، برادر
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫من... ‫چیزه...
‫این هیولاهای دریایی زیردست‌هاتـن؟
‫چرا گذرگاه چِنتانگ رو محاصره کردی؟
‫قضیه اینـه که...
‫اینـ... اینجا...
‫استاد شِن دارن ‫از گذرگاه چِنتانگ محافظت می‌کنن.
‫بله؟
‫نیروهای شیطانی به شهر حمله کردن.
‫استاد شِن و قبیله‌ی ‫دریایی به کمک ما اومدن.
‫و ما مدیون ایشون هستیم.
‫خواهش می‌کنم. ‫کاری نکردم.
‫وای!
‫کارِت درستـه، برادر!
‫این شیطان هم به شهر حمله کرده بوده؟
‫آها!
‫آبروی شیطان‌ها رو بردی!
‫خجالت بِکش!
‫می‌گم...
‫شیائوبائو...
‫می‌شه
‫چند سال دیگه صبر کنی
‫و بعدش بریم قصر یو شیو؟
‫چی؟
‫چرا؟
‫دیگه می‌تونم به انسان تبدیل بشم!
‫آخه...
‫فعلاً دارم برای تبدیل‌شدن به ‫یکی از ۱۲ جاودان طلایی آماده می‌شم
‫و نباید حواسم پرت بشه.
‫۱۲ جاودان طلایی؟
‫وقتی تموم شد
‫می‌برمت اونجا.
‫قبولـه؟
‫خیالت راحت، برادر!
‫ترفیع تو مهم‌تره!
‫می‌تونیم بعداً بریم قصر یو شیو.
‫تازه...
‫توی تغییر شکل خیلی هم استاد نشدم.
‫باید بیشتر تمرین کنم.
‫خیلی بیشتر.
‫شیائوبائو.
‫از وقتی وارد قصر شدم، ‫این‌ها رو ذخیره کردم.
‫چیـه؟
‫به همه‌ی شاگردها ‫از این قرص‌های جاودانگی می‌دن.
‫یه‌دونه‌ش رو بخوری
‫به‌اندازه‌ی دَه سال ‫نیروی معنوی می‌گیـ...گیری.
‫آخه...
‫این خیلی باارزشـه.
‫داری برای ترفیع مقام ‫تمرین می‌کنی، برادر.
‫باید خودت استفاده کنی.
‫مزه‌ش رو دوست ندارم.
‫ترجیح می‌دم خودم تقویت روحیه کنم.
‫تـ... تو ببرش.
‫به خونواده هم بده.
‫نمی‌شه.
‫پدر بهم گیر می‌ده.
‫شیائوبائو!
‫به برادر بزرگ‌ترت گوش کن!
‫قرص‌ها رو ببر.
‫اینجا خط مقدم جنگـه.
‫اگـ... اگه بمونی
‫حواسم به تو پرت می‌شه.
‫پس...
‫من
‫می‌رم.
‫برادر!
‫هرطورشده عضو ۱۲ جاودان طلایی شو!
‫من هم بیشتر تمرین می‌کنم.
‫ممنون بابت کمکت
‫ولی ریسک بالایی داره
‫و نمی‌شه بذارم کسی بره.
‫این یاکشا هم...
‫بـ... با خودت ببر.
‫به شما کمک نکردم.
‫به اون بچه کمک کردم.
‫یه الگوی خوب
‫زندگی آدم رو تغییر می‌ده.
‫وایستا.
‫یـ... یه فهرست از داروهای لازم بده.
‫[ مرحله‌ی اول - تپه‌ی راهزنان ]
‫♪ من نِی‌ژا هستم؛ سومین شاهزاده‌ی شجاع ♪
‫♪ شیطان‌ها را شکار می‌کنم و می‌فرستم به ناکجا ♪
‫♪ امروز برای سلاخی شما آمده‌ام ♪
‫♪ آماده شوید که روح از وجودتان برود ♪
‫هنوز می‌لمبونی؟
‫پاره‌تون می‌کنم.
‫عـــا!
‫♪ فکر کردی کی هستی، ای گستاخ ♪
‫♪ که خصمانه آمدی به تپه‌ی راهزنان؟ ♪
‫گنده‌شون تویـی؟
‫بیا جلو.
‫طعم مُشتم رو بچش.
‫پسره‌ی بی‌ادب خر!
‫رئیس.
‫برین تربیتش کنین.
‫نوبت توئـه.
‫تو برو.
‫آخه رئیس...
‫نوبت شماست که خودی نشون بدین.
‫من با بچه‌سال دعوا نمی‌کنم.
‫وقتی می‌گم برو، یعنی برو.
‫هوی، بـ... بچه.
‫تو هنوز جَوونـی و جاهل.
‫این‌بار رو می‌بخشمت.
‫هنوز هم...
‫دیر نشده که برگردی پیش مامان‌جونت.
‫چی شد؟
‫چرا باز بیدار شدی؟
‫نمی‌دونم.
‫خوابم سبکـه.
‫اون‌قدر لرزوندی که از خواب پریدم.
‫بخشکی شانس.
‫اون‌قدر قرص خورد
‫که بدنش نسبت بهش مقاوم شد.
‫پس دوزش رو زیاد می‌کنم.
‫اگه نری، اوف می‌شی‌ها.
‫می‌خواستم به راست جاخالی بدم.
‫شرمنده. فکر کردم می‌ری چپ.
‫چقدر ضعیفـی.
‫استاد.
‫می‌خواین برم کمکش؟
‫فکر کنم هنوز نیاز به تمرین داره.
‫عجله نکن.
‫داره سربه‌سرشون می‌ذاره.
‫همیشه دوست داره
‫مسخره‌بازی دربیاره.
‫قرص.
‫قرص می‌خوام.
‫بهت هشدار دادم.
‫حالا فهمیدی با کی درافتادی؟
‫ای وای!
‫قرص‌ها توی سوپ حل شد!
‫پس سوپ رو می‌خورم.
‫سوپ‌مون رو هم می‌دزدی؟
‫پس کتک‌لازمـی.
‫حالم بَد شد.
‫ضربه‌ی خرچماقی!
‫دیدی؟
‫گفتم ادا درمی‌آره.
‫حواسم نبود.
‫حساب نیست!
‫خیلی بی‌عرضه‌ای.
‫کنار وایستا.
‫تماشا کن چی‌کارش می‌کنم.
‫چرا بالا آوردی؟
‫مزه‌ش افتضاح بود.
‫نتونستم تحمل کنم.
‫بیگی که اومد!
‫پسر شوخ‌طبعیـه.
‫این‌طوری نمی‌شه.
‫بدون قرص برنده نمی‌شیم.
‫دیرو داره می‌بینه.
‫نمی‌شه جلوش بهت قرص بدم.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫فهمیدم.
‫یه راه دیگه هست.
‫نگو که می‌خوای...
‫استفراغ رو می‌خورم.
‫چجوری
‫دلت می‌آد؟
‫مگه چیـه؟
‫قبلاً خِل دماغ یاکشا هم خوردم.
‫پس برای همینـه.
‫نابرده رنج
‫گنج میسر نمی‌شود.
‫این‌طوریـه که نِی‌ژا ‫به سرنوشتش غلبه می‌کنه.
‫پای زندگی مامان‌بابام ‫و رفیق‌هام در میونـه
‫و مردم گذرگاه چِنتانگ.
‫این در برابرش هیچی نیست!
‫با کنارگذاشتن غرورش
‫و غلبه به ترس‌هاش...
‫سرنوشتم رو عوض می‌کنم!
‫تا الان رو نمی‌کردم
‫ولی ما این‌کاره‌ایـم، داداش.
‫استاد...
‫اول نِی‌ژا رو نجات می‌دم...
‫معجون ترمیم‌کننده رو ‫یه‌کاریش می‌کنیم.
‫امکان نداره.
‫باورم نمی‌شه.
‫بچه‌جون.
‫یه دور دیگه بریم.
‫خودت رو به مُردن زدی؟
‫لهت می‌کنم!
‫چه خوب که نِی‌ژا بی‌هوش شد.
‫واقعاً بی‌عرضه‌ای!
‫بذار انتقامت رو بگیرم!
‫مُشت چرخان ویرانگر!
‫عـــا!
‫باید همه‌شون رو بگیریم؟
‫حتی اگه یکی‌شون جا بمونه
‫به مردم اینجا آسیب می‌زنه.
‫همه‌شون رو ببرین به قصر یو شیو.
‫فرقه اون‌ها رو ‫به راه راست هدایت می‌کنه
‫و به موجودات خوبی تبدیل می‌شن.
‫چهره‌ت...
‫نگران نباش.
‫بعضی‌وقت‌ها بی‌ریختـه، ‫بعضی‌وقت‌ها خوشگل.
‫گوهر روحـه دیگه.
‫مثل آدم‌های معمولی نیست.
‫حواست رو جمع کن دیگه.
‫از ترس قلبم اومد توی حلقم.
‫این بچه کیـه؟
‫فکر کنم نِی‌ژاست.
‫برادر کوچیک‌ترِ جین‌ژا و موژاست.
‫پروردگار آسمان اون رو ‫به‌عنوان گوهر روح انتخاب کرده.
‫ولی ظاهر جذابی نداره.
‫قوز داره...
‫قیافه‌ش نامیزونـه...
‫ابروهای افتاده و چشم‌های خمار...
‫بهش می‌خوره بی‌ادب باشه.
‫سیاهی دور چشم‌هاش رو ببین.
‫مثل مُرده‌هاست.
‫دردسر دست نکن.
‫برادر.
‫نشان ستاره‌ی امشب چیـه؟
‫هر دَه سال
‫شیش ستاره هم‌راستا می‌شن.
‫زمان هم‌راستایی ستارگان
‫این سکوی یَشمی تصاویر و صداهایی ‫از فوصل دور رو منعکس می‌کنه.
‫برادرهامون از سراسر دنیا
‫به این‌طریق از هم ارتباط می‌گیرن.
‫امشب شبیـه که
‫جاودان‌های طلایی ‫همدیگه رو ملاقات می‌کنن.
‫من که هنوز جزو ۱۲تا نیستم.
‫بهتره اینجا نباشم.
‫تو هم به‌زودی می‌شی.
‫نه بابا.
‫این طوری زشتـه.
‫لطفاً اصرار نکن.
‫پس چرا اون بالا نشستی؟
‫خفه!
‫بَدت می‌آد استادت پیشرفت کنه؟
‫سونا بخار!
‫هیس!
‫برادران و خواهران عزیز، ‫بازگشت‌تون رو تبریک می‌گم.
‫درود، برادر وولیانگ!
‫می‌خوام عضو جدیدی رو معرفی کنم.
‫برادر تای‌یی.
‫ایشون تماماً انتظارات ‫ارباب رو برآورده کرده
‫و با موفقیت تونسته
‫گوهر روح رو پرورش بده.
‫احترام بذار.
‫جنگ خدایان نزدیکـه.
‫ما اینجا جمع شدیم ‫تا براش آماده بشیم.
‫فرقه‌ی چان طریقت اصلی مکتب تائو هست
‫[ گوانگ‌چِنگ جاودان ]
‫در نتیجه پیروزی ما قطعیـه.
‫ولی در سال‌های اخیر، ‫فرقه‌ی جیه قیام‌های متعددی داشته
‫[ چی‌جینگ جاودان ]
‫و باید خیلی مراقب باشیم.
‫[ جو لیوسون جاودان ]
‫فرقه‌ی جیه
‫محفل موجودات هوس‌باز و نجسـه.
‫موجوداتی که از مخاط ‫و تخم‌مرغ به عمل اومدن.
‫نتیجه‌ی این جنگ ‫بقای فرقه‌ی ما رو مشخص می‌کنه.
‫باید مراقب باشیم.
‫[ هوانگ‌لانگ جاودان ]
‫مهم‌ترین کار
‫تقویت توان‌مونـه.
‫دقیقاً.
‫برای همین ‫آمادگی‌های لازم رو انجام دادم.
‫حدوداً
‫نُه‌هزار قرص جاودانگی
‫به‌ترتیب جایگاه بین همه تقسیم می‌شه.
‫این قطعاً نیروی ما رو بیشتر می‌کنه.
‫[ دائوهِنگ جاودان ]
‫چطوری این‌همه داریم؟
‫استاد در صد سال گذشته
‫با دیگ کیهانی تیان‌یوان ‫بی‌وقفه درحال ساخت قرص بودن.
‫شب و روز زحمت کشیدن
‫و حتی به ممارست خودشون نپرداختن.
‫برادر وولیانگ ‫خودش رو وقف این فرقه کرده.
‫[ لینگ‌بائوی جاودان ]
‫زحمات ایشون لیاقت ستایش داره.
‫درود بر او.
‫به‌جز فرقه‌ی جیه
‫[ سی‌هانگ جاودان ]
‫نیروی شیطانی دیگه‌ای ‫نیست که علیه ما باشه؟
‫استاد سی‌هانگ.
‫به‌محض این‌که شیطان پلیدی رؤیت بشه
‫شکارچی‌هامون رو می‌فرستیم سراغ‌شون.
‫درحال‌حاضر تهدید دیگه‌ای وجود نداره.
‫هرچند
‫یه مورد مشکوک هست.
‫[ یودینگ جاودان ]
‫جداً؟
‫کیـه؟
‫اژدهایان دریای شرقی.
‫اژدها؟
‫[ چین‌شیوی جاودان ]
‫مگه خیلی‌وقت پیش ‫تسلیم دیوان آسمانی نشدن؟
‫به‌جز خودمون نباید ‫به هیچ نژادی اعتماد کنیم.
‫از دید من
‫تسلیم‌شدن‌شون یه نقشه‌ست.
‫دارن وقت می‌خرن.
‫اژدهایان طی هزاران سال به ما ‫در دستگیری هیولاهای ورطه کمک کردن.
‫الان جُرم‌شون چیـه؟
‫آخه قدرت زیادی دارن.
‫اگه توی جنگ بهمون خیانت کنن
‫همه‌چی به هم می‌ریزه.
‫این دلیل نمی‌شه پیش‌دستی کنیم.
‫ما به عدالت و درست‌کاری شناخته شدیم.
‫[ وِن‌شوی جاودان ]
‫اگه بی‌جهت
‫به تسلیم‌شده‌ها حمله کنیم
‫دیگه کی بهمون اعتماد می‌کنه؟
‫درستـه.
‫نباید عجله کنیم.
‫هنوز نیاز به بررسی داره.
‫آخه...
‫کافیـه.
‫همه نظرشون رو دادن.
‫بهتره یه‌طرفه قاضی نری.
‫چَشم.
‫زمان هم‌راستایی ‫ستارگان داره تموم می‌شه.
‫حالا که موضوع دیگه‌ای نیست
‫ختم جلسه رو اعلام می‌کنم.
‫برادر.
‫جین‌ژا و موژا
‫از شاگردان من و برادر پوشیان بودن.
‫سال‌هاست که اینجا درحال ممارست هستن
‫و حتی یه‌بار نِی‌ژا...
‫برادر کوچیک‌ترشون رو ندیدن.
‫هنوز هم‌راستایی تموم نشده.
‫[ پوشیان جاودان ]
‫نظرتون چیـه
‫که همدیگه رو ببینن؟
‫خیلی هم عالی.
‫وای!
‫حالا چی‌کار کنم؟
‫چی شده؟
‫قیافه‌م رو ببین.
‫اگه من رو ببینن...
‫بَدشون می‌آد؟
‫معلومـه که نه!
‫راست می‌گی؟
‫بااین‌که شلخته‌ای
‫ولی اراده‌ی قوی داری.
‫قدت کوتاهـه
‫ولی قلب بزرگی داری.
‫یه‌کم زشتـی
‫ولی درونت زیباست.
‫دور چشم‌هات سیاهـه
‫بینی پهن داری...
‫و یه دندونت افتاده...
‫ولی باز هم
‫عالی هستی!
‫مطمئنـم برادرهات هم ‫همین‌طوری فکر می‌کنن.
‫محبت داری، واقعاً.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫تو به‌جام برو دیدن‌شون.
‫شوخیت گرفته؟
‫چطوری به‌جای تو برم؟
‫درست نیست.
‫نِی‌ژا!
‫یه‌کم خجالتیـه.
‫نِی‌ژا!
‫برادر!
‫آئو بینگ.
‫گریه کردی؟
‫یاد دوتا برادر خودم افتادم.
‫تو هم برادر داری؟
‫آره.
‫داشتم.
‫تو خیلی خوش‌شانسـی
‫که همچین برادرهای خوبی داری.
‫درباره‌ی چی حرف زدین؟
‫عذرخواهی کردن
‫که این سال‌ها بهت سر نزدن.
‫پرسیدن
‫اوضاع خونه چطوره...
‫مامان‌بابات خوبـن...
‫سرگرمی موردعلاقه‌ت چیـه...
‫و دوست‌هات کیائـن.
‫این هم گفتن که
‫اگه در آینده مشکلی داشتی، ‫باهاشون در میون بذاری.
‫گفتن فراموش نکنی که دوتا برادر داری
‫و همیشه مراقبت هستن.
‫چرا داری...
‫نه‌خیر.
‫توی خاکم چشم رفته.
‫برعکس نگفتی؟
‫ساکت!
‫می‌گم چیزی نیست!
‫هرچی شما بگی.
‫اصلاً باهات حرف نمی‌زنم.
‫باشه باشه.
‫دیگه نمی‌خندم.
‫هنوز ناراحتـی؟
‫نِی‌ژا؟
‫نِی‌ژا!
‫آئو بینگ.
‫من از بچگی همه‌ش دردسر درست می‌کردم
‫و مامان‌بابام رو حرص می‌دادم.
‫بااین‌که پدرت
‫به گذرگاه چِنتانگ حمله کرد
‫ولی می‌دونم نیتش فقط
‫نجات تو بوده.
‫و امروز هم
‫برادرهام باهام مهربون بودن.
‫خونواده‌هامون خیلی ‫برامون فداکاری کردن.
‫تو یه هیولایـی
‫و من یه شیطان.
‫هر دو باری روی دوش خونواده‌مونـیم.
‫حالا مگه چیـه شیطان باشیم؟
‫چه جاودان باشم و چه شیطان، ‫انتخاب خودمـه!
‫وقتی نجاتت دادیم
‫خودمون می‌ریم قاطی جاودان‌ها
‫تا دیگه خونواده‌هامون غصه نخورن.
‫آره!
‫باید جاودان بشیم
‫تا همه بهمون احترام بذارن!
‫دقیقاً.
‫من جاودان می‌شم!
‫فقط با شجاعت و اراده‌ی قوی ‫می‌شه به موفقیت رسید.
‫[ مرحله‌ی دوم - آبشار عروج ]
‫اگه این‌طوری پیش برین
‫تا صد سال دیگه هم به جایی نمی‌رسین.
‫تقویت روحیه نیازمند
‫استقامت، نیرو و اراده‌ست.
‫اگه فکر می‌کنین سختـه
‫و یا خسته شدین
‫به‌خاطر اینـه که ‫شیطان به دنیا اومدین.
‫باید از جون مایه بذارین
‫تا شاید بتونین ‫سرنوشت‌تون رو تغییر بدین
‫و جاودان بشین.
‫♪ نه از زندگی باکی هست و نه از مرگ ♪
‫♪ نافرمانی از سرنوشت شده ذکر لبم ♪
‫♪ سرنوشتم دست منـه، نه توی آسمون ♪
‫♪ حاجی‌تون قراره بترکونه بَدجور ♪
‫احسنت!
‫کم گفتی ولی گُل گفتی.
‫بسیار زیبا بود.
‫شعر گوش‌نوازی بود.
‫همه‌تون یاد بگیرین.
‫خدایی؟
‫یعنی این‌قدر خوب بود؟
‫فی‌البداهه گفتم.
‫عالی بود.
‫کلمه‌به‌کلمه‌ش مهم بود
‫و معنادار.
‫همچین شعری نشون می‌ده
‫که جاه‌طلبی زیادی داری، مَرد جوان.
‫قهرمانی شایسته
‫با آینده‌ای روشن!
‫شرمنده می‌کنین.
‫هنوز یه‌کم ریزه‌کاری لازم داره.
‫هیکلت هم ریزه‌کاری می‌خواد!
‫بگو ببینم.
‫چرا دور چشم‌هات سیاهـه؟
‫مشخصـه شب‌ها تا دیروقت بیداری...
‫زندگی نامنظمی داری...
‫رژیم غذایی‌ت افتضاحـه...
‫و حتی روی رفتار خودت کنترل نداری.
‫چطور جرئت می‌کنی ‫آرزوی جاودان‌بودن داشته باشی؟
‫سیاهی چشمم مادرزادیـه.
‫ظاهر آدم از دلش نشئت می‌گیره.
‫توی آینه خودت رو ببین.
‫بی‌حواس و دست‌وپاچلفتی.
‫اگه شاگردم بودی، مجبورت می‌کردم ‫ظاهر انسانی‌ت رو عوض کنی.
‫مگه می‌شه؟
‫پس هنوز برای ظاهرم امیدی هست.
‫لطفاً بهم یاد بدین.
‫می‌دونستم اومدی که استاد پیدا کنی.
‫ببین، پسرجون.
‫مشخصـه که جاه‌طلبـی.
‫پس به‌عنوان شاگرد قبولت می‌کنم.
‫ایول!
‫اسـتـاد!
‫حالا...
‫با برادرهات تمرین کن.
‫تمرین برای چی؟
‫برای جاودانگی دیگه.
‫اون رو نمی‌خواد بهم یاد بدین.
‫بگین چطوری خوشگل‌تر بشم؟
‫یعنی چی؟
‫ظاهر برات مهم‌تر از ممارستـه؟
‫حواست کجاست؟
‫یاد می‌دین یا نه؟
‫دیگه شاگرد من نیستی.
‫حقتـه همون چشم‌های ‫پانداها رو داشته باشی.
‫دیگه زیاده‌روی کردی.
‫داشتم رعایت حالت رو می‌کردم.
‫که چی؟
‫می‌خوای باهام مبارزه کنی؟
‫فکر کنم سه‌تا قرص کافیـه.
‫بچه‌جون.
‫برگرد برو خونه.
‫اگه همین‌طور مزاحم کلاس‌هامون بشی
‫برات بَد تموم می‌شه.
‫با عرض پوزش.
‫حریف من نیستی.
‫باریکلا، بچه.
‫دست‌کم گرفته بودمت.
‫این چطوره؟
‫اون بچه‌پُرو رو ادب کنین!
‫مطمئنـم استاد می‌بره!
‫چقدر سریع بود!
‫شما دیدیش؟
‫خصومتی بین ما نیست.
‫پس برو پی کارِت.
‫هنوز تموم نشده.
‫حتی دستت بهم نمی‌خوره.
‫چه برسه بخوای مبارزه کنی.
‫آفرین!
‫محکم بگیرش تا سرعتش بی‌فایده بشه.
‫تسلیم می‌شی؟
‫صبر کن بینم، تو...
‫بالاخره فهمیدی؟
‫من سریع نیستم
‫فقط توی جریان الکتریسیته منتقل می‌شم
‫و یه‌هو یه جای دیگه ظاهر می‌شم.
‫و توی آب
‫شکست‌ناپذیرم!
‫نیروی یخی فوق‌العاده‌ای داری.
‫آرامش یادت نره.
‫اگه زیاده‌روی کنی، ‫بدنت از هم می‌پاشه.
‫یخ ناقل الکتریسیته نیست.
‫حالا ببینم چی‌کاره‌ای.
‫ای دریاچه و دریا. ‫ای ابرها و آسمان.
‫با طلسمی که در دستم است، ‫باد بوز و باران ببار.
‫با سرعت هرچه تمام!
‫پدر!
‫ای وای.
‫طلسم احضار بارون.
‫سریع تمومش کن!
‫خیلی کُندی.
‫کارِت تمومـه.
‫استاد!
‫حال‌تون خوبـه، استاد؟
‫نمی‌خواستم جونت رو بگیرم.
‫لازم نبود دستت رو فدا کنی.
‫همگی گوش کنین.
‫همه‌ی شیطان‌ها رو به قصر ببرین.
‫چَشم!
‫صبر کنین!
‫بندازینشون.
‫با همه‌تونـم! بندازینشون!
‫شما از فرقه‌ی چان اومدین؟
‫بله.
‫آها.
‫این افراد جاودان‌های ‫قصر یو شیو هستن.
‫نباید بی‌احترامی کنین.
‫اگه برین قصر یو شیو
‫و آموزه‌های درست رو یاد بگیرین
‫خیلی عالی می‌شه.
‫سلاح‌تون رو بندازین!
‫پدر!
‫شیائوبائو!
‫چرا برگشتی؟
‫شیائوبائو
‫صبر کن!
‫شیائوبائو!
‫گستاخ!
‫به اعضای فرقه‌ی ما آسیب می‌زنی؟
‫نه!
‫پدر!
‫نِی‌ژا!
‫رودخونه رو یخ بزن!
‫راه فراری نیست!
‫پدر!
‫برو!
‫فرار کن!
‫برو!
‫پدر...
‫گفتم که.
‫برو کنار.
‫می‌خواست پدرش رو نجات بده.
‫نیازی به این کارها نبود.
‫همم.
‫نوتوجینسینگ...
‫گرده‌ی لوئی...
‫مانجیستا...
‫جوهر کافور...
‫خون اژدها...
‫یه کیسه‌ی دیگه.
‫گلرنگ...
‫دانگ‌گویی...
‫پودر جینسینگ...
‫چوب سرخ...
‫آخنجک...
‫سرورم.
‫همه‌ی موارد فهرست تکمیل شده.
‫به‌اضافه‌ی صد کیسه‌ی ‫اضافه از محصولات دریایی.
‫اتفاقاً مواد غذایی‌مون ‫هم کم اومده بود.
‫استاد شِن، اجازه بدین.
‫براتون غذا آماده کردیم.
‫افتخار می‌دین با هم غذا بخوریم؟
‫تو...
‫ارباب لی بهم لطف کردن
‫و من رو به‌عنوان خدمتکار پذیرفتن.
‫درستـه که یه شیطانـه
‫ولی دل پاکی داره.
‫تا وقتی رفتارش درست باشه
‫آینده‌ای روشن در انتظارشـه.
‫این غذاها باب میل‌تون هست؟
‫خیلی...
‫خیلی خوبـه.
‫پس بیشتر میل کنین.
‫از این شراب هم بفرمایید.
‫خیلی وقتـه ترک کردم.
‫ممارست ایجاب می‌...می‌کنه که نخورم.
‫شنیدین که می‌گن
‫باید از امیال دست کشید ‫تا به تعالی رسید.
‫و همچنین می‌گن
‫انسان ازطریق ‫نیکوکاری به تقوا می‌رسه.
‫این حرف‌ها فایده نداره.
‫دیگه راه بر...برگشتی برای من نیست.
‫نمی‌شه که تا ابد مخفی باشین.
‫ماه پشت ابر نمی‌مونه.
‫هرچقدر هم زندگی‌ها رو نابود کنین...
‫اشتباهات بیشتری رقم بزنین...
‫و توی این مسیر همه رو فریب بدین...
‫نمی‌تونین خودتون رو گول بزنین.
‫این‌طوری ممارست‌تون ‫هم بی‌فایده می‌شه.
‫ممارستی که
‫برمبنای نیکوکاری شکل گرفته.
‫کافیـه!
‫مزخرف نگو!
‫تو هیچی از
‫ممارست نمی‌دونی!
‫قربان!
‫یه‌نفر می‌خواد ارباب شِن رو ببینه.
‫برادر...
‫کی این کار رو کرده؟
‫تائوئیست بودن.
‫بهمون حمله کردن.
‫پدر...
‫یه دستش...
‫قطع شد.
‫کار کی بود؟
‫اسمش...
‫نِی...
‫ژا...
‫مرحله‌ی دوم رو هم ‫با موفقیت گذروندید.
‫می‌خوایم برادر وولیانگ رو ببینیم.
‫استاد در انزوای خودشون ‫درحال ساخت قرص هستن
‫و هنوز برنگشتن.
‫قبل‌از شروع مرحله‌ی سوم
‫چندروزی استراحت کنید.
‫فقط دو روز مونده.
‫استراحت نمی‌خوام.
‫الان خوبـم.
‫بریم مرحله‌ی بعد.
‫پس...
‫هرطور صلاح می‌دونید.
‫آخرین آزمون
‫ملکه‌ی شیطان‌های کوهستان جمجمه‌ست:
‫شی جی.
‫با استاد تای‌یی کار فوری دارن.
‫ها؟
‫کمک کنین!
‫گذرگاه چِنتانگ...
‫اتفاق بَدی افتاده!
‫بابا.
‫مامان.
‫بابا.
‫مامان.
‫بابا؟
‫مامان؟
‫بـابـا!
‫مـامـان!
‫آروم باش.
‫بیا بگردیم.
‫باید بگردیم.
‫یه گزارش فوری برام اومد ‫و سریع اومدم.
‫کی همچین جنایت وحشتناکی مرتکب شده؟
‫استاد.
‫طبق گفته‌ی سپردارها
‫یه نیروی بزرگ بهشون برخورد کرده
‫و بی‌هوش شدن.
‫وقتی به هوش اومدن
‫دیدن مردم گذرگاه چِنتانگ کُشته شدن.
‫هنوز معجون رو نگرفتیم.
‫چرا این کار رو کردن؟
‫برادر.
‫تو چیزی نمی‌دونی؟
‫نه والا.
‫داشتم فکر می‌کردم
‫این‌همه مواد مذاب از کجا اومده؟
‫راست می‌گی.
‫تا شعاع چندصد کیلومتری ‫هیچ آتش‌فشانی اینجا نیست.
‫واقعاً عجیبـه.
‫بیاین اینجا!
‫این دیگه چه شیطانیـه؟
‫این...
‫پنجه‌ی یه اژدهاست!
‫غیرممکنـه!
‫اون‌ها همه‌شون توی دریای شرقی‌ان
‫و از طلسم سرکوب مراقبت می‌کنن.
‫امکان نداره حتی یکی‌شون فرار کنه.
‫استاد.
‫اگه درست یادم باشه
‫ملکه آئو رون از دریای غربی
‫یه مهارت خاص داره
‫به نام آسمان...
‫پنجه‌ی آسمان‌خراش.
‫یعنی با استفاده از اون مهارت
‫تونسته به گذرگاه چِنتانگ بیاد؟
‫مواد مذاب از همون‌جا می آد دیگه.
‫از برزخ انتقالش دادن.
‫ولی پادشاه شیطان‌های ‫دریای شرقی مراقب‌شونـه.
‫امکان نداره بتونه بیاد اینجا.
‫پس فقط یه احتمال باقی می‌مونه.
‫چیزی که بیشتر از همه ازش می‌ترسیدم
‫اتفاق افتاد.
‫پادشاه دریای شرقی بهمون خیانت کرده؟
‫این اتهام خیلی بزرگیـه.
‫ممکنـه اشتباه فهمیده باشیم.
‫نه.
‫کار خودشونـه!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫آروم باش.
‫داری می‌ری قصر اژدها؟
‫اون مسیر کوهستان جمجمه‌ست.
‫اژدهایان انسان‌های بی‌گناه رو کُشتن
‫و جنایت بزرگی مرتکب شدن.
‫نیازی به مشاوره ‫با بقیه‌ی رهبران طلایی نیست.
‫اول حمله می‌کنم ‫و بعد بهشون توضیح می‌دم.
‫کرانا.
‫با من برگرد به قصر
‫و همه‌ی شکارچی‌های ‫شیطان رو آماده کن.
‫چَشم.
‫برادر.
‫شیطان‌ها والدین نِی‌ژا رو کُشتن.
‫نباید بچه هم بمیره.
‫با دیرو برو دنبالش.
‫چَشم.
‫می‌دونم الان عصبانی‌ای
‫ولی ازت خواهش می‌کنم
‫یه‌لحظه آروم باش.
‫می‌تونی
‫من رو ببری قصر اژدها؟
‫خودم با پدرم و ارباب حرف می‌زنم
‫تا ببینم قضیه چیـه.
‫این‌جوری مامان‌بابام زنده می‌شن؟
‫[ مرحله‌ی سوم - کوهستان جمجمه ]
‫ای آینه، به من بگو
‫توی دَه‌کیلومتری اینجا ‫کی از همه خوشگل‌تره؟
‫شما، بانوی من.
‫و توی صدکیلومتری کی خوشگل‌ترینـه؟
‫[ بانو شی جی ]
‫شما، بانوی من.
‫توی هزارکیلومتری چی؟
‫شما.
‫دَه‌هزارکیلومتری؟
‫شما.
‫توی کل دنیا؟
‫باز هم شما.
‫فکر کردی خرم؟
‫حداقل بهتر دروغ بگو.
‫نه، آخه...
‫نمی‌خواستم الکی ناراحت بشین.
‫اصلاً می‌دونی چیـه؟
‫کی گفته حقیقت تلخـه؟
‫مطمئنـین؟
‫بانو شی جی قطعاً زیباترینـه
‫ولی می‌دونم همیشه ‫یه خوشگل‌تر پیدا می‌شه.
‫پس بپرسین.
‫من خوشگل‌ترینـم؟
‫خیر.
‫باشه.
‫توی شعاع دَه‌کیلومتری خوشگل‌ترینـم؟
‫خیر.
‫هزارکیلومتری چی؟
‫خیر.
‫صدکیلومتری؟
‫خیر.
‫دَه‌کلیومتری؟
‫نوچ.
‫روی این کوه لامصب چی؟
‫خیر.
‫گور بابات!
‫هیچ زن دیگه‌ای روی این کوه نیست!
‫من هم زنـم‌ها.
‫قول دادین عصبانی نشین.
‫تو از من خوشگل‌تری؟
‫کمک!
‫مگه داریم؟
‫کجا قایم شدی، شیطان؟
‫به کی می‌گی شیطان؟
‫من بانو شی جی‌ام.
‫چتـه، بچه‌جون؟
‫همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫فازت چیـه؟
‫الان لو می‌ری.
‫بذار من بیام.
‫دخالت نکن.
‫فکر کردی از پس من برمی‌آی؟
‫کل این کوه بدن منـه.
‫این‌جوری می‌خواستی من رو بزنی؟
‫اگه بیشتر از این زور بزنی
‫بدنت از هم می‌پاشه!
‫بهت گفتم
‫دخـالـت نـکـن!
‫شروع کردن!
‫ای بابا.
‫کارم ساخته‌ست.
‫چه خوب که یه‌کم ازم موند.
‫یه‌روز دیگه برمی‌گردم.
‫پسره‌ی احمق.
‫منتظرم باش.
‫تله‌ی آتشین نُه اژدها!
‫کجا با این عجله؟
‫ای وای!
‫پسره‌ی نادون.
‫چیزی نمونده بود بدنت تحلیل بره.
‫می‌خوای خودت رو به کُشتن بدی؟
‫اون آتیش چی بود؟
‫مگه نِی‌ژا
‫جادوگر یخی نیست؟
‫کی... کی گفته؟
‫یخ... آتیش... ‫همه رو بهش یاد دادم.
‫قدرت‌هاش...
‫ترکیبی از یخ و آتیشـه.
‫مگه می‌شه؟
‫گوهر روح پُر از ‫استعدادهای کشف‌نشده‌ست.
‫یه موجود معمولی نیست.
‫اصلاً من استادش هستم یا شما؟
‫از من بیشتر حالیتـه؟
‫نفرمایید.
‫فقط...
‫یه‌کم پیش احساس کردم
‫یه نیروی شیطانی ظاهر شده.
‫آها اون...
‫حتماً کار شی جی بوده.
‫چی می‌گی، خیکی؟
‫کار من نبـ
‫کار تو بود؟ آره؟ ‫تو بودی؟
‫بگو دیگه!
‫آره بابا! من بودم!
‫فقط تکونم نده!
‫الان بالا می‌آرم.
‫دیدی گفتم؟
‫نِی‌ژا.
‫تو در هر سه مرحله موفق بودی.
‫امروز...
‫شخصاً طلسم عروج رو
‫روی تو پیاده می‌کنم.
‫من هم خیلی‌وقت پیش ‫این رو تجربه کردم.
‫فکر کنم خیلی مضطرب بودم.
‫البته این‌قدر طول نکشید.
‫از این لحظه به بعد
‫تو یک جاودان از فرقه‌ی چان هستی.
‫اینجا خزانه‌ی قصر یو شیو هست
‫و انواع اشیای جادویی توش پیدا می‌شه.
‫معجون ترمیم‌کننده.
‫فقط می‌تونی یکی انتخاب کنی.
‫نمی‌خوای بیشتر فکر کنی؟
‫معجون ترمیم‌کننده.
‫قصر یو شیو به ۱۲ جاودان پیام فرستاده
‫تا از جنایت اژدهایان باخبر بشن.
‫ولی ازاونجاکه ‫فاصله‌ی زیادی بین ما وجود داره
‫برادران و خواهران عزیزم ‫نمی‌تونن به‌موقع برسن.
‫[ دیگ کیهانی تیان‌یوان ]
‫این‌بار...
‫شخصاً نبرد با اژدهایان رو
‫رهبری خواهم کرد.
‫نِی‌ژا.
‫تو هم کنارم هستی؟
‫بذارین اول برم گذرگاه چِنتانگ.
‫بعدش می‌آم که ‫از پادشاه اژدها انتقام بگیریم.
‫بسیار خوب.
‫با مهارت فوق‌العاده‌ت توی مبارزه
‫می‌تونیم قصر اژدها رو نابود کنیم.
‫حالا دیگه
‫بی‌حساب شدیم.
‫صبر کن.
‫بذار بدنم برگرده.
‫با هم می‌ریم قصر اژدها. باشه؟
‫خوب می‌دونی قراره چی‌کار کنم.
‫اگه تو باشی، فقط کار سخت‌تر می‌شه.
‫دفعه‌ی بعدی که همدیگه رو ببینیم
‫دیگه دوست هم نیستیم. دشمنـیم.
‫هعی...
‫چه کارمای بَدی.
‫نه! نباید بری!
‫تا به قصر اژدها نرسیدی، ‫روحت محو می‌شه.
‫تله‌ی آتشین نُه اژدها!
‫آروم باش!
‫اگه بری هم
‫چیزی عوض نمی‌شه.
‫ولم کن!
‫باید برم!
‫نه‌خیر!
‫به نِی‌ژا قول دادم ‫هرطورشده نجاتت بدم.
‫خفه شدم.
‫[ قصر اژدها ]
‫کی اونجاست؟
‫وولیانگ جاودان از فرقه‌ی چان هستم.
‫آئو گوانگ.
‫به گناهت اعتراف می‌کنی؟
‫پس...
‫رازم رو فهمیدین؟
‫آئو بینگ
‫هنوز زنده‌ست؟
‫هر مجازاتی صلاح می‌دونین، ‫قبول می‌کنم
‫ولی از جون پسرم بگذرین.
‫مزخرف نگو!
‫دیوان آسمانی به قبیله‌ت دستور داد ‫که مراقب هیولاهای دریایی باشی
‫ولی باهاشون دست‌به‌یکی کردی
‫و توی گذرگاه چِنتانگ ‫قتل عام راه انداختی.
‫گذرگاه چِنتانگ؟
‫اژدهایان گناه بزرگی مرتکب شدن.
‫امروز...
‫عدالت برقرار می‌شه.
‫آسمان و زمین مکمل یکدیگرند.
‫قدرت‌شان با هم از هم برتر است.
‫بنگرید قیام تیان‌یوان را
‫که بر همگان دارد سلطنت.
‫باز شو!
‫بیاین بیرون!
‫با گذرگاه چِنتانگ چی‌کار کردین؟
‫مگه به ما نگفتی
‫از دستور استاد شِن پیروی کنیم؟
‫شِن گونگ‌بائو؟
‫الان بهتر نیست
‫به مشکل مهم‌تر فکر کنی؟
‫سرورم.
‫نمی‌شه منتظر بمونیم تا بمیریم.
‫اگه وارد جنگ بشم
‫طلسم سرکوب...
‫به ما بسپرینش.
‫اگه قدرت‌مون رو با هم ترکیب کنیم
‫به‌اندازه‌ی کافی دَووم می‌آریم.
‫بسیار خوب.
‫دیگه کافیـه!
‫شیطان کثیف!
‫دیگه فرصت انتقام گیرمون نمی‌آد.
‫از برزخ فرار کنین!
‫قصر اژدها رو نابود کنین!
‫شمشیر روح!
‫پیر خرفت!
‫طعم شمشیرم رو بچش!
‫نیروی شیطانی‌ت رو آزاد کردی.
‫نمی‌ترسی لو بری؟
‫بهت که گفتم.
‫اگه به گذرگاه چِنتانگ آسیب بزنی
‫قصرت رو تیکه‌تیکه می‌کنم!
‫بگو ببینم
‫آئو بینگ مُرده؟
‫برین کنار!
‫برخیز!
‫می‌خوای بمیری؟
‫پس ببینیم بدنت چقدر تحمل می‌کنه!
‫زنده‌بودنم برام مهم نیست!
‫تو بمیری، برام کافیـه!
‫حالا وقتشـه!
‫ببین چی‌کار کردی!
‫می‌خوای همه‌چی نابود بشه؟
‫زنجیرها...
‫حتی قدرت پادشاه اژدهای ‫دریای شرقی در برابر تو هیچـه.
‫درست حدس زدم.
‫فرقه‌ی چان به کسی مثل تو نیاز داره.
‫والدینت کل زندگی‌شون ‫درحال مبارزه با شیطان‌ها بودن.
‫و از این به بعد...
‫تو میراث‌شون رو ادامه می‌دی
‫و همه‌ی شیطان‌ها رو ‫سربه‌نیست می‌کنی.
‫بذار این عوضی‌ها رو به قرص تبدیل کنم
‫و این‌طوری انتقامت رو بگیرم.
‫همراهم بیاین!
‫به روی چشم!
‫نِی‌ژا!
‫بابا!
‫نِی‌ژا!
‫مامان!
‫نِی‌ژا!
‫حالت خوبـه، پسرم؟
‫بدنت...
‫من... ‫من...
‫اون‌ها از ماجرای تو
‫و آئو بینگ خبر دارن.
‫من... ‫من...
‫فکر کردم...
‫دیگه نمی‌بینمتون.
‫استاد داره طلسم رو اجرا می‌کنه.
‫باید تا می‌تونیم، وقت بخریم.
‫نِی‌ژا.
‫پدر من نبود ‫که مردم گذرگاه چِنتانگ رو کُشت!
‫مجرم واقعی
‫وولیانگ جاودانـه!
‫سپردارها!
‫اژدهایان؟
‫برادر.
‫شما کجا، اینجا کجا؟
‫تو چرا اینجایـی؟
‫شِن گونگ‌بائو.
‫تو با اژدهایان دست‌به‌یکی کردی.
‫چه نقشه‌ای داری؟
‫من همین سـ... سؤال رو از تو دارم.
‫تو پدرم رو دستگیر کردی.
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫کی گفته من پدرت رو گرفتم؟
‫فقط تو از وضعیت خونواده‌م خبر داری.
‫اگه به دستور تو نبوده
‫چرا باید نِی‌ژا ‫و شکارچی‌های شیطان برن سراغش؟
‫زخم تیری که روی برادرمـه
‫مشخصاً...
‫مال دیروئـه! شاگرد تو!
‫خوب کاری کردم به شاگردی گرفتمت.
‫الحق که باهوشـی.
‫بعداز این‌همه لاپوشونی ‫که برای گندکاری‌هات کردم
‫خوب می‌تونم حدس بزنم هدفت چیـه.
‫توی گذرگاه چِنتانگ نمایش راه انداختی
‫تا برای اژ...اژدهایان ‫پاپوش بدوزی، درستـه؟
‫جواب خوبی‌های برادر و استادت اینـه؟
‫همیشه ازم سو...سوءاستفاده کردی.
‫بین من‌وتو
‫جز خصومت، چیزی نیست.
‫مایل به معامله هستی؟
‫جناب جاودان.
‫به‌عنوان مسئول قصر یو شیو
‫طلسم نابودی زنجیرهای ‫مهارکننده‌ی دریایی رو بلدین، درستـه؟
‫درستـه.
‫که چی؟
‫می... می‌خواین شورش کنین؟
‫هزار سال پیش، ‫ما چهارتا با آسمانیان جنگیدیم.
‫همون‌هایی که بعدش بهمون خیانت کردن
‫و به برزخ فرستادنمون.
‫حالا وولیانگ می‌خواد ‫بره سراغ آئو گوانگ
‫و این خواسته‌ی ما هم هست.
‫شنیدم وولیانگ جاودان فقط ‫افراد بااستعداد رو به شاگردی می‌گیره.
‫فکر کنم خوب می‌دونی ‫که چی از ما برمی‌آد.
‫اگه بتونی ما رو از برزخ آزاد کنی
‫و کمکمون کنی به جاودانگی برسیم
‫حاضریـم به شما خدمت کنیم.
‫تازه راز گوهر روح ‫و اهریمن رو هم می‌گیم.
‫رازشون؟
‫شرم کنین!
‫رو... روحیه‌ی مقاومت‌تون چی شد پس؟
‫یه زمانی جَوون و خام بودیم!
‫هزار سال زندانی‌بودن
‫بهمون یاد داد که قوانین اینجا چطوره
‫و چه حاکم‌هایی داره.
‫آفرین.
‫ولی رفتارتون قابل‌پیش‌بینی نیست.
‫چطور بهتون اعتماد کنم؟
‫مگه این‌که روی شما طلسم بذارم...
‫مشکلی نداره.
‫هر سه اژدها قبول کردن
‫که وولیانگ روشون طلسم بذاره.
‫اگه در آینده ازش سرپیچی کنن
‫وولیانگ می‌تونه ‫بلافاصله جون‌شون رو بگیره.
‫البته وولیانگ به قولش عمل کرد
‫و اون‌ها رو از زنجیرها آزاد کرد.
‫هربار که یه نیروی بزرگ کشف می‌شه
‫اون قتل عام راه می‌ندازه...
‫پاپوش می‌دوزه...
‫و ارتش می‌فرسته تا دستگیرش کنن.
‫شِن گونگ‌بائو گفت قبلاً بارها
‫از این کارها ‫برای وولیانگ انجام داده
‫تا در ازاش بتونه عضو فرقه‌ی چان بشه.
‫این‌بار هم وولیانگ ‫اومد سراغ گذرگاه چِنتانگ
‫و برای اژدهایان دریای ‫شرقی پاپوش دوخت.
‫همه‌چی با هم جور شد
‫و سه اژدها رو هم ‫به خدمت خودش درآورد.
‫و ازطریق اون‌ها
‫راز گوهر روح و اهریمن رو هم فهمید.
‫بعداز اون ماجرا
‫عمداً دوتا بازمونده‌ی ‫ازهمه‌جا‌بی‌خبر رو زنده گذاشت
‫تا به قصر یو شیو بیان ‫و همه‌چی رو تعریف کنن.
‫وقتی شِن گونگ‌بائو ‫فهمید چاره‌ای نداره
‫یه نقشه‌ی جدید ریخت.
‫به یاکشا سپرد ‫که ما رو به سنگ تبدیل کنه
‫و زیر زمین مخفی کنه.
‫منتظر موند تا وقتش برسه ‫و ما رو زنده کنه.
‫خودت چی؟
‫خونواده‌ی من مُرده.
‫دیگه هیچی برای از دست دادن ندارم.
‫اینجاست!
‫برخلاف باور خیلی‌ها
‫شیطان‌هایی که دستگیر می‌شن
‫توی قصر یو شیو اصلاح نمی‌شن.
‫بلکه می‌ریزنشون داخل دیگ کیهانی
‫تا ازشون قرص جاودانگی درست کنن
‫و قدرت فرقه‌ی چان رو بیشتر کنن.
‫برادر.
‫چطور دلت اومد ‫همچین جنایتی مرتکب بشی؟
‫آخه...
‫حالا روت می‌شه
‫با ارباب‌مون روبه‌رو بشی؟
‫حالا که می‌دونین وولیانگ چی‌کار کرده
‫باید تا دیر نشده، بس کنین.
‫ببرینش به قصر
‫تا پروردگار آسمان مجازاتش کنه!
‫این شکارچی‌ها مستقیماً ‫تحت آموزش استاد وولیانگ بودن.
‫فکر کردین با حرف‌زدن ‫می‌تونین نظرشون رو عوض کنین؟
‫پس...
‫درباره‌ی اژدهایان ‫اشتباه فکر می‌کردم.
‫آزادشون کن!
‫اومدم کمکت!
‫به ما خیانت کردین؟
‫از خودت یاد گرفتیم، برادر جان.
‫اون‌زمان برای محافظت از نژادمون
‫چاره‌ای نداشتم!
‫من هم حالا برای محافظت از خودم
‫چاره‌ای ندارم.
‫سرورم، صبر کنین!
‫ما رو با خودتون ببرین!
‫ما رو تنها نذارین!
‫سرورم!
‫همه‌تون رو فروختن.
‫پادشاه اژدهای دریای جنوبی.
‫پادشاه اژدهای دریای شمالی.
‫ملکه‌ی دریای غربی.
‫[ آئو شون، آئو رون، آئو چین ]
‫برادرزاده‌ی عزیزم.
‫بیا با عموت بازی کن.
‫نیزه‌م رو بگیر!
‫تو هم تبرم رو بگیر!
‫تو هم چرخم رو بگیر!
‫چرخم رو صدبار بگیر!
‫دویست‌بار!
‫سیصدبار!
‫بهت فشار اومد، آره؟
‫مزخرف نگو!
‫اصلاً هم فشار نیومد!
‫بدنت هنوز ثبات نداره.
‫خودت رو خسته نکن.
‫به‌خاطر اشتباهاتم که شده
‫زندگی‌م رو می‌دم ‫تا اژدهایان آزاد بشن.
‫جَوون و جاه‌طلب.
‫بیا با هم خوش بگذرونیم، بچه‌جون!
‫بچه‌آزاری می‌کنین!
‫خجالت بِکشین!
‫هوی!
‫دست روی برادر استادت بلند می‌کنی؟
‫عموآزاری می‌کنی؟
‫ملعون!
‫این طوری نمی‌شه.
‫این فاجعه‌ست.
‫پس بیا شلوغ‌ترش کنیم.
‫بخوردرمانی کنیم؟
‫حتماً.
‫تمومش کنین.
‫حواس‌تون باشه یواشکی نیان.
‫دیدمت!
‫منـم بابا!
‫برادر؟
‫شرمنده‌ام.
‫نِی‌ژا!
‫آخ ننه!
‫دالی!
‫طلسم دگرشکل؟
‫دیوونه شدی؟
‫دیگه گول نمی‌خورم!
‫چی شد؟
‫کدوم‌تون...
‫رمزمون چیـه؟
‫شیش سیخ جیگر، سیخی شیش‌هزار.
‫جان؟
‫ادامه‌ش رو نمی‌دونی؟
‫پس تویـی!
‫پس تو بودی!
‫باورم نمی‌شه!
‫حقتـه.
‫چی شد؟
‫رمز؟
‫عع... سیس شیخ جیگر، شیخی شیش‌هزار؟
‫اشتباهـه.
‫شیش سیخ جیگر، سیخی شیش‌هزار
‫و شیش‌هزار سیخ، شیش سیخ جیگر.
‫من خودمـم.
‫ولی چرا از این رمز خبر ندارم؟
‫آخه همین‌الان ساختیمش!
‫کاش آسون‌تر می‌ساختین.
‫خیلی سخت بود!
‫ابله!
‫گم شو!
‫تو هم قلابی‌ای!
‫من آئو شون واقعی‌ام!
‫ولی رمز رو نمی‌دونی!
‫مگه تو می‌دونی؟
‫راست می‌گی.
‫یعنی من هم قلابی‌ام؟
‫الشفاء.
‫تای‌چی روان، هماهنگ و لطیف.
‫پنج عنصر هم‌راستا، چون نقشی دقیق.
‫آتش ناب سامادهی، طلا را فروزد
‫و قرص کامل نیرویش هویدا شود.
‫با سرعت هرچه تمام!
‫چرا ترسیدی؟
‫یه‌زمانی توی مواد ‫مذاب حموم می‌کردیم.
‫سوختم! سوختم!
‫ای وای!
‫این آتیش ناب سامادهی‌ـه.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫خودم این رو می‌خورم!
‫به‌به.
‫پدرمرو آزاد کن!
‫وایستا.
‫عجب گوهر روحی!
‫با گوهر اهریمن خوب کنار می‌آی.
‫آئو بینگ!
‫وایستا.
‫عع!
‫طلسم دل‌خراش!
‫من از هویت اصلی‌تون باخبر بودم.
‫فکر کردین از نقشه‌تون خبر نداشتم؟
‫امکان نداره.
‫اون طلسم خیلی پیچیده‌ست.
‫کِی اجراش کردی؟
‫آها...
‫برای همین اون قدر طولانی بود!
‫داشتی یه کارهایی می‌کردی.
‫پیر خرفت!
‫حتی گوهر اهریمن هم
‫نمی‌تونه طلسم دل‌خراش رو ‫به‌این‌راحتی‌ها بشکونه.
‫هزاران تیغه از رگ‌هاتون عبور کرده.
‫هر تکونی بخورین
‫به تیکه‌پاره‌شدن بدن‌تون
‫منجر می‌شه.
‫برای همین هاله‌ی ‫آدم زنده‌ای رو حس نکردم.
‫شماها سنگ شدین.
‫ولی زنده‌بودن شماها
‫فقط به ضرر نِی‌ژاست.
‫گوهر روح
‫و گوهر اهریمن
‫گنجینه‌های ارزشمندی هستن.
‫می‌خواستم باهاتون ‫رفتار بهتری داشته باشم
‫ولی همون بهتر که قرص بشین.
‫آئو بینگ!
‫پدر!
‫تو...
‫زنده‌ای!
‫آخ!
‫وولیانگ طلسم دل‌خراش گذاشته.
‫و اون بود که قتل‌عام راه انداخت ‫و به گردن اژدهایان انداخت.
‫پدر.
‫نِی‌ژا هم گول خورد!
‫تقصیر اون نیست!
‫هر کار می‌خوای بکنی، با من بکن!
‫مامان‌بابام رو ول کن!
‫کُشتن شماها چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫همه‌مون اینجا محکوم به مُردنـیم.
‫اگه هنوز کسی کینه به دل داره
‫بیاد جلو.
‫برادر.
‫فرقه‌ی چان به درست‌کاری معروفـه.
‫این چه کاری بود تو کردی؟
‫تا همین‌جا بسـه.
‫برو پیش ارباب و بهش اعتراف کن.
‫من هم برات پادرمیونی می‌کنم.
‫مردکِ
‫احمق بی‌فکر!
‫اگه جایگاه جاودان‌ها ‫توی این دنیا ثابت بود
‫یا نوچه‌های نمک‌نشناست ‫به‌اندازه‌ی نصف
‫شیطان‌ها اراده داشتن
‫این‌قدر زحمت نمی‌کِشیدم ‫و وقت هدر نمی دادم!
‫حتی اگه باعث نابودی
‫و بَدنامی من بشه
‫من این کار رو به‌خاطر سلطنت ‫ابدی فرقه‌ی چان می‌کنم.
‫وجدانم...
‫عذاب‌وجدانی ندارم!
‫یکی دیگه هم رفت.
‫دیگه جا ندارم بخورم.
‫تو هم بخور.
‫ممنون.
‫باله‌های من هم که آماده شدن، ‫تو هم بخور.
‫چنگال‌های من هم آماده‌ست.
‫مبادله‌ی کالابه‌کالا کنیم.
‫چی شد؟
‫بدنم...
‫قرص شد!
‫من هنوز جَوونـم!
‫نمی‌خوام بمیرم!
‫نه، آزادم کنین!
‫کمک!
‫آروم باشین!
‫نیروتون رو متمرکز کنین.
‫تا جایی که می‌شه، تحمل کنین.
‫پسرم.
‫قدرت تو از من بیشتره.
‫تو می‌تونی بری.
‫اگه بتونی تا تموم‌شدن ‫طلسم دل‌خراش صبر کنی
‫بعدش می‌تونی فرار کنی.
‫اون طلسم حداقل شیش ساعت فعالـه.
‫متأسفانه...
‫اون‌قدر دَووم نمی‌آرم.
‫عزیزم.
‫مامان!
‫بیدار شو، مامان!
‫نِی‌ژا! ‫نِی‌ژا؟
‫نِی‌ژا!
‫من اینجائـم، مامان!
‫نباید تسلیم بشین.
‫نگران ما نباش.
‫سعی کن
‫تمرکز کنی.
‫من خوبـم، مامان.
‫آتیش رو حس نمی‌کنم.
‫هیچی تو رو نمی‌کُشه، بچه‌جون.
‫اگه اشتباه نکنم
‫شعله‌های گوهر اهریمن و سامادهی
‫از یه منبع مشترک هستن.
‫این دیگ کیهانی ‫نمی‌تونه بهت آسیب بزنه.
‫درستـه.
‫اشتباه از من بود.
‫زحمت نکِش.
‫این فقط تصویر منـه.
‫همون‌طور که حدس زدم، گوهر اهریمن
‫شکست‌ناپذیره.
‫برای همین پروردگار آسمان مجبور شد ‫با خشم آسمانیان نابودت کنه.
‫نِی‌ژا.
‫تو پسر خوبی هستی.
‫می‌خوای یه فرصت بدم که ثابتش کنی؟
‫قرص فراموشی.
‫بخورش
‫تا والدینت رو آزاد کنم.
‫نظرت چیـه؟
‫شاید بی‌رحم باشم
‫ولی زیر قولم نمی‌زنم.
‫وگرنه اون‌همه زیردست
‫بهم اعتماد نمی‌کردن.
‫اگه قرص رو بخوری
‫به آسمانیان قسم می‌خورم
‫که با والدینت کاری ندارم.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫یه بچه رو با والدینش تهدید می‌کنی؟
‫اون‌وقت به خودت می‌گی خدا؟
‫حتی لیاقت انسان‌بودن رو نداری!
‫نِی‌ژا.
‫ما رو ول کن.
‫تو باید زنده بمونی!
‫تحمل کن تا طلسم تموم بشه
‫یا برادرهات پیدات کنن!
‫فکر کردین نمی‌تونم ‫گوهر اهریمن رو بُکشم؟
‫چیزی نمونده.
‫وقتی شماها بمیرین
‫کُشتنش مثل آب‌خوردن می‌شه.
‫نمی‌خوام مرگم بی‌هدف باشه.
‫چرا نمی‌ذارین بمیرم؟
‫چرا؟
‫اگه زندگی‌ت رو فدای ما کنی
‫فکر کردی بعدش با آرامش ‫به زندگی‌مون ادامه می‌دیم؟
‫نِی‌ژا.
‫بغلم نکن.
‫آسیب می‌بینی.
‫اِشکالی نداره.
‫دیگه تموم شد.
‫فقط می‌خوام برای آخرین بار بغلت کنم.
‫مامان!
‫فکر کنم بزرگ‌شدنت رو نمی‌بینم.
‫از این به بعد
‫باید روی پای خودت وایستی.
‫من... به هیچ دردی نمی‌خورم!
‫خیلی بی‌عرضه‌ام!
‫یه شیطان به دنیا اومدم
‫و کل زندگی‌م اذیتت کردم.
‫می‌خواستم کاری کنم
‫که بهم افتخار کنی.
‫همه‌ش تقصیر منـه!
‫من رو ببخش!
‫مامان!
‫معذرت می‌خوام!
‫تک‌تک روزهایی که با تو بودم
‫بهترین روزهای زندگی‌م بود.
‫برام مهم نبود
‫که جاودان باشی
‫یا یه شیطان.
‫درهرصورت
‫تو پسرمـی.
‫مامانی
‫همیشه
‫دوستت...
‫نِی‌ژا، آروم باش!
‫نکن!
‫بدنت از هم می‌پاشه!
‫شعله‌ی ناب سامادهی، آتیش لازم
‫برای بازسازی بدنش رو فراهم کرد.
‫حالت جسمانی نِی‌ژا
‫تکمیل شد!
‫بابا.
‫مراقب مامان باش.
‫کمک کن دیگ رو بشکنم!
‫ای وای!
‫دارن انرژی دیگ کیهانی رو جذب می‌کنن!
‫ریشه‌ی بی‌انتها!
‫شکارچی‌ها به دستور من
‫حمله کنید!
‫پدر.
‫نیروت رو برای ‫محافظت از خودت نگه دار.
‫دیگه بسـه این‌همه سال
‫عقب کشیدیم.
‫فکر کردیم اگه از جون مایه بذاریم
‫وولیانگ می‌ذاره زنده بمونیم.
‫ولی آخرش داره ما رو می‌کُشه.
‫اگه مُرده‌ی ما رو می‌خوان
‫پس تا لحظه‌ی مرگ باهاشون می‌جنگیم!
‫آره! می‌جنگیم!
‫جنگ! جنگ!
‫نباید بیان بیرون!
‫تسلیم نشین!
‫تحمل کنین!
‫زود باش...
‫بـشـکـن!
‫دیگ کیهانی!
‫دیگ نازنینم!
‫بنای اصلی فرقه‌ی چان نابود شد!
‫این حروم‌زاده‌ها رو بُکشین!
‫حمله!
‫خائن‌های نمک‌نشناس!
‫کِی این‌قدر گمراه شدین؟
‫امواج غُرّان اژدها!
‫پس دوتا نوچه‌هات هم هیولائـن؟
‫شیطان‌ها... جاودان‌ها...
‫همه‌ش نقشه‌ی مزخرف خودت بود.
‫مردک فرومایه!
‫چطور جرئت می‌کنی با من مقابله کنی؟
‫طعم قدرت واقعی‌م رو بچشین!
‫چون خیلی بااستعدادیـن
‫می‌خوام آخرین فرصت رو بهتون بدم.
‫الان تسلیم بشین
‫تا بهتون جاودانگی بدم.
‫گور پدر جاودانگی!
‫من یه شیطانـم.
‫که چی؟
‫تو ادعات می‌شه که درست‌کاری
‫ولی فقط به ضعیف‌ترها زور می‌گی
‫و آشوب درست می‌کنی!
‫شیطان واقعی تویـی!
‫احمق‌ها!
‫جاودان‌ها حاکم این دنیائـن.
‫باید با قوی‌ترها ‫هم‌پیمان بشین تا زنده بمونین.
‫یا این رو قبول می‌کنین
‫یا آخرش می‌میرین.
‫اگه به بن‌بست برسیم
‫خودمون یه راه باز می‌کنیم!
‫اگه دنیا من رو قبول نکنه
‫خودم دنیا رو به هم می‌ریزم!
‫استاد!
‫صورتم...
‫تو...
‫طلسم جَوانی چهره‌م رو شکستین، احمق‌ها!
‫پیر خرفت!
‫بر... برگردیم به قصر.
‫صبر کنین من هم بیام!
‫پدرم می‌خواد اژدهایان رو
‫زیر دریا ببره تا مخفی بشیم.
‫حالا که هویت تو هم لو رفته
‫با ما بیا.
‫نه.
‫تا الان داشتم قایم می‌شدم
‫و فرار می‌کردم.
‫ولی دیگه جایی برای فرار نمونده.
‫حالا می‌دونم هدفم توی این دنیا چیـه.
‫وولیانگ یکی از قوی‌ترین جاودان‌هاست
‫و مورداعتماد ارباب بزرگ‌ـه.
‫به‌این‌راحتی‌ها شکست نمی‌خوره.
‫تازه هدف جاودان‌ها ‫و شیطان‌ها باهم فرق داره.
‫مثل آب و آتیش می‌مونن.
‫جاودان‌ها، شیطان‌ها...
‫این برچسب‌ها بهونه‌ست ‫تا بتونن بقیه رو کنترل کنن.
‫خب که چی؟
‫می‌خوای نظام دنیا رو عوض کنی؟
‫هدفم همینـه.
‫من برای مقابله با دنیا
‫دیگه پیر شدم.
‫آئو بینگ.
‫می‌دونم که...
‫وقتی تصمیمی بگیری
‫تا تهش می‌ری.
‫پسرم.
‫قبلاً...
‫خیلی بهت سخت می‌گرفتم.
‫حتی هیچ‌وقت...
‫به حرف‌هات درست گوش ندادم.
‫معذرت می‌خوام.
‫هدفم این بود که از تجربه‌م ‫استفاده کنی تا زندگی خوبی داشته باشی.
‫ولی حالا می‌فهمم
‫که سبک زندگی نسل قدیم
‫مال همون گذشته‌ست
‫و شاید مناسب تو نباشه.
‫باید مسیر خودت رو انتخاب کنی.
‫از این به بعد
‫به ندای دلت گوش کن.
‫می‌دونستم برمی‌گردی.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫آخه هنوز جَوون و خامـیم
‫و یه دنیای بزرگ ‫و ناشناخته روبه‌رومونـه.
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫استاد.
‫صورت‌تون...
‫چیزی نیست.
‫کرانا یه‌کم دارو بهش زده.
‫دیگ کیهانی تیان‌یوان نابود شده
‫و فرقه‌ی چان ‫پیروزی قطعی در پیش نداره.
‫ما گناه بزرگی مرتکب شدیم.
‫باید تا قبل‌از بازگشت ‫ارباب از انزوا، اقدام کنیم.
‫بیاین.
‫بریم دیدنش.
‫سلولش رو خوب مخفی کردین؟
‫هیچ‌کس نمی‌تونه وارد اینجا بشه.
‫تازه خود سلول هم یه طلسم محافظ داره.
‫دَر اونجا فقط توسط شما
‫و نگهبانش باز می‌شه.
‫همم.
‫تنبلی می‌کنی.
‫سر کار می‌گیری می‌خوابی.
‫مشکل چیـه؟
‫این دَر از تشخیص چهره استفاده می‌کنه.
‫ظاهرتون تغییر کرده
‫و باید دوباره ثبت بشه.
‫خب ثبت کنین.
‫به من می‌خندی؟
‫نفرینت می‌کنم تا دَه سال بخوابی.
‫خوش می‌گذره
‫برادر؟
‫به تو بیشتر خوش گذشته.
‫کی برات بادمجون کاشته؟
‫همم.
‫می‌دونی چرا تو رو شاگرد خودم کردم؟
‫به هویتت به‌عنوان ‫یه شیطان نیاز داشتم
‫تا توی جنگ خدایان
‫بهت مأموریت‌های مهم بسپرم.
‫خوابش رو ببینی!
‫پدر.
‫نگران نباش.
‫هنوز زنده‌ست.
‫اگه بذاری یه طلسم روت اجرا کنم
‫پدرت می‌تونه آزادانه
‫توی قصر یو شیو زندگی کنه.
‫اون دونفری که ‫دنبالشون بودین، اینجائـن.
‫خوب بهش فکر کن.
‫همم؟
‫دارویی که زدم، تأثیر گذاشته.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫دیگه کی می‌تونه دَر رو باز کنه؟
‫دَه سال دیگه...
‫جین‌ژا از کوهستان ‫پنج‌اژدها خدمت رسید.
‫موژا از کوهستان گیوگونگ خدمت رسید.
‫طبق درخواست شما، به قصر برگشتیم.
‫استاد.
‫تحمل کنین.
‫فکر کنم کافیـه.
‫فکر کنم
‫چشم چپ خوب کبود نشده.
‫گونه‌ی راست باید بیشتر باد کنه.
‫وایستین!
‫داشتین می‌خندیدین؟
‫کی جرئت داره؟
‫وقتی شما عذاب می‌کِشین
‫دل من صدبرابر بیشتر عذاب می‌کِشه.
‫واقعاً؟
‫بعله!
‫به آسمان و زمین قسم.
‫خب دیگه. بسـه.
‫فکر کنم
‫زیاده‌روی کردیم.
‫چی؟
‫عیب نداره.
‫دارو بزنین تا دوباره شروع کنیم.
‫استاد، شما دستاوردهای بزرگی داشتین.
‫این هم به‌خاطر ‫آینده‌ی فرقه‌ی چان‌ـه.
‫چندبار دیگه امتحان کنیم.
‫بالاخره درست درمی‌آد.
‫بگیرش!
‫نذار فرار کنه!
‫زود باش.
‫دارو رو بزن!
‫دارو!
‫ولم کنین!
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]