« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫[حس می‌کنم دروغ میگی] ‫( Sarah McCoy )
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
‫[ زندانیِ بوردو ]
‫ترجمه و زیرنویس: ‫علی کلان
‫‏- واسه هدیه اس؟
‫‏- نه.
‫[ ایزابل هوپر ]
‫[ هَفسیا هِرزی ]
‫فیلمی از: ‫پاتریشیا مازویی
‫♪ ‏دارم گریه می‌کنم ♪
‫♪ از اینکه اشک شوق تو چشات می‌بینم ♪
‫♪ یه رودخونه رو پر می‌کنه ♪
‫♪ اشک شوق ♪
‫♪ یه عاشق واقعی ♪
‫♪ بدون عشق ♪
‫♪ هیچی نیستی ♪
‫♪ یه آهنگ جادویی ♪
‫♪ غصه هامو تموم کن ♪
‫♪ بگو دروغ میگی ♪ ‫♪ حس می‌کنم، دروغ میگی ♪
‫♪ یه قسم خوشحال می‌خوای ♪ ‫♪ این ترسه که تو رو نگران کرده ♪
‫♪ ترسی که داره میره ♪ ‫♪ یه خشم بیخودی ♪
‫♪ منو خوشحال می‌کنه ♪ ‫♪ چه اشتباه قشنگی ♪
‫♪ پشت به زمین ♪ ‫♪ نفرت روی زمین ♪
‫♪ دست‌ها رو به بالا ♪ ‫♪ سقف رو هل میدن ♪
‫♪ توی تونل‌هایی که توش می‌رقصی ♪
‫♪ بی‌صدا، یه سلام قشنگ ♪
‫‏- سلام، برنادت بوفیس هستم. ‫یه کلید واسه یه کمُد می‌خواستم،
‫لطفاً.
‫ملاقات ساعت 3.
‫ممنون.
‫‏- روش نوشته؟ ‫‏- بله.
‫‏- سلام. خانم جیبران، ‫واسه آقای جیبران آردی،
‫لطفاً.
‫ممنون.
‫‏- سلام.
‫آقای آکراتیف، لطفاً. ‫‏- واسه ساعت 3؟
‫این دفعه، ‫شماره رو درست وارد کردید.
‫‏- اون طرفه؟ ‫‏- آره.
‫‏- ممنون.
‫‏- سلام. ‫‏- واسه ملاقات ساعت 3 هستم.
‫‏- نگهبان الان میاد، ‫باید صبر کنید.
‫‏- درست میشه.
‫‏- نه، درست نمیشه... ‫هیچی درست نمیشه.
‫هر روز بهش فکر می‌کنم،
‫نمی‌تونم بخوابم، ‫تصورش می‌کنم همون جایی که هست.
‫تصور می‌کنم شاید گشنه باشه یا سردش باشه،
‫شاید به ما احتیاج داشته باشه.
‫خیلی دوسش دارم، ‫واقعاً خیلی دوسش دارم.
‫و ازش دلخورم، ازش دلخورم ‫واسه همه چیزایی که داره سرمون میاره.
‫‏- عزیزم...
‫‏- دیگه نمی‌تونم.
‫‏- خب، این مجوز شماست ‫که تازه صادر شده.
‫من این کیف رو براتون درست می‌کنم، ‫و ببینید:
‫این کد به شما اجازه میده ‫که الان وقت ملاقات بگیرید.
‫می‌تونید خودتون با رفتن ‫به این آدرس این کارو انجام بدید.
‫‏- درخواست ملاقاتتون رو ثبت کردید؟
‫‏- آره، 15 روز پیش.
‫‏- شما برای فردا ثبت کردید، خانم.
‫‏- نه، واسه امروز، نگاه کنید. ‫‏9 نوامبر، نوشته.
‫‏- درسته، ولی 9 نوامبر، ‫فرداست. امروز هشتمه.
‫‏- چطور ممکنه، فردا باشه؟
‫امکان نداره.
‫لعنتی، باورم نمیشه.
‫اشتباه کردم، حواسم نبوده.
‫امروز نمیشه؟
‫‏- نه، باید وقتی بیاید که از قبل تعیین شده.
‫‏- نمی‌تونم، من با بچه‌ها هماهنگ کردم، ‫‏400 کیلومتر دورتر زندگی می‌کنم.
‫لطفاً، ‫‏3 ساعت و نیم با قطار اومدم.
‫یه مسئول رو صدا کنید.
‫‏- فقط شما نیستی. ‫فردا برگردید.
‫‏- نمی‌تونم. ‫‏- برو اونور.
‫‏- خفه شو، ‫سرت تو کار خودت باشه.
‫‏- نه، ولی... باید برید.
‫‏- تا وقتی یه مسئول رو صدا نکردی، ‫تکون نمی‌خورم.
‫‏- باید برید. ‫‏- خواهش می‌کنم!
‫گوش کنید...
‫‏- از راه دور اومده، ‫میشه یه استثنا قائل بشید.
‫‏- منم همینطور، حتی دورتر. ‫همه از راه دور میان.
‫‏- تاریخ وقت ملاقات مهمه. ‫‏- آخرش بد میشه.
‫‏- اگه از قبل تعیین نشده باشید،
‫ملاقاتی در کار نخواهد بود.
‫‏- اون بهم گفت ‫اگه سیانور براش نبرم،
‫خودشو از پنجره میندازه پایین. ‫‏- آره، همینه.
‫می‌خواید ‫ملاقاتتون رو معلق کنیم؟
‫‏- حالم خوب نیست.
‫سرم داره گیج میره.
‫با اورژانس تماس بگیرید.
‫کمک!
‫با اورژانس تماس بگیرید!
‫‏- خب، وقت ملاقات ساعت 3، بریم.
‫‏- خواهش می‌کنم.
‫‏- چیزهای آبی، ‫چیزهای فلزی ممنوع.
‫و هر دفعه، ‫همه رو خوب فهرست کنید.
‫‏- خیلی ممنون. ‫‏- خواهش می‌کنم.
‫‏- خوبی؟
‫‏- من زود رسیدم. ‫‏- آره.
‫‏- خیلی وقت بود ندیده بودمت. ‫دیگه ماشین ندارم الان.
‫‏- آه...
‫‏- ناصر!
‫ناصر، من اومدم!
‫می‌شنوی که اومدم؟
‫‏- مطمئنی نمیخوای؟
‫‏- من خیلی از مرگ گربه ناراحتم. ‫یکی دیگه بخر.
‫‏- دارید میرید ایستگاه قطار؟
‫‏- بله.
‫‏- من از اونجا رد میشم. سوار شید.
‫سوار شید، خواهش می‌کنم.
‫‏- ممنون.
‫‏- کیف رو بذارید عقب.
‫‏- باشه.
‫این رنج روور 4؟
‫‏- آره، شوهرم ‫باهاش میرفت ماهیگیری.
‫خوبه، نه؟
‫اون سیانور، واقعیت داشت؟
‫حتی اگه واقعیت هم نداشته باشه، واقعیه.
‫خیلی حالشون بده.
‫بریم.
‫‏- خوبی؟ ‫‏- من اصلاً هیچ کاری ندارم.
‫احمقم، نه؟
‫میخوای یه چیزی بخوریم؟ نه.
‫میخوای خوش بگذرونی؟ ‫اوه نه، اصلاً.
‫چرا نمیمونی؟
‫یه رستوران خوب میریم.
‫خیلی حقمونه.
‫‏- نه، ممنون، لطف دارید، ‫ولی نمیتونم.
‫دو تا بچه‌ دارم، غیر ممکنه. ‫‏- یه جوری حلش می‌کنیم.
‫‏- دیگه بلیط قطار هم ندارم.
‫‏- ولی من جات میدم. میتونم.
‫چرا ازم نمیخوای؟
‫و اینجوری، ‫ملاقاتت رو از دست نمیدی.
‫خوبه که به حرفت عمل کنی.
‫کیفامون رو میذاریم و میریم رستوران.
‫و اگه باهام صمیمی‌تر حرف بزنی، ‫خیلی کمکم میکنه.
‫‏- ولی من ریزوتو درست کردم.
‫‏- آه، لعنت!
‫باید بهتون زنگ میزدم.
‫‏- خیلی خوب درستش کردم. ‫‏- پس، همونجا میخوریم؟
‫مینا، تو چی فکر میکنی؟
‫‏- آره.
‫‏- کریستینا، مینا، ‫یه دوست قدیمی.
‫قطارش رو از دست داد، ‫منم کمکش کردم.
‫‏- سلام خانم. ‫‏- سلام.
‫‏- بیا، مینا.
‫‏- شما اهل اسلواکی هستید؟
‫‏- این اولین باره ‫که یه فرانسوی تشخیص میده.
‫معمولاً میگن لهستانی،
‫گرجی، رومانیایی، ایتالیایی.
‫فرانسوی‌ها همه اینا رو ‫تو یه کاسه میذارن.
‫‏- من میدونم چون ‫رئیسم هم همین لهجه رو داره.
‫‏- جدی؟ ‫‏- آره.
‫‏- چه شغلی داره؟ ‫‏- خشکشویی.
‫‏- آهان.
‫یه بار، یه غذای محلی آورده بود، ‫خیلی خوشمزه بود.
‫‏- آره. ‫‏- کوکو سیب زمینی.
‫اوه، " هارولا ".
‫همونه. خیلی خوشمزه بود. ‫‏- آره، ولی یکم چربه.
‫‏- نوش جان. ‫‏- ممنون.
‫‏- دوست دارم یه کار ‫تو این منطقه پیدا کنم.
‫اگه شنیدید... ‫ببخشید، اگه یه وقت
‫شنیدی کسی دنبال...
‫برای نظافت، ‫بچه‌ها، سالمندان...
‫هر کاری باشه انجام میدم. ‫‏- از دوستام میپرسم.
‫‏- شماره‌مو بهت میدم. ‫‏- باشه.
‫‏- فردا میبینمتون؟ ‫‏- مهمون‌نوازی من رو رد کرد.
‫‏- شما هم واسه زندان میاید؟ ‫تحملش رو دارید؟
‫خیلی خب، کریستینا بهتر از این نمیشه گفت.
‫انگار دو تا خونه داریم. ‫ما خوش شانسیم.
‫‏- من میرم
‫قبل از اینکه اوضاع قمر در عقرب بشه.
‫‏- ممنون، خیلی خوشمزه بود. ‫‏- شب بخیر، کریستینا. ممنون.
‫‏- شب بخیر.
‫‏- دروغ گفتن خسته کننده‌ست. ‫خیلی زحمت داره.
‫‏- چطور؟
‫‏- خب...
‫وقتی میدونن شوهرت زندانه،
‫جرأت نمیکنن ازت بپرسن چرا.
‫یا از روی مهربونی،
‫یا از روی ترس.
‫واسه همین، خودم پیش‌قدم میشم.
‫بهشون میگم ‫‏"بپرسید چیکار کرده".
‫‏"ولی بپرسید چیکار کرده.
‫بفرمایید.
‫‏"بپرسید چیکار کرده."
‫خب، بپرس دیگه.
‫‏- چی رو بپرسم؟ ‫‏- خب، همون که چیکار کرده.
‫‏- خب، چیکار کرده؟
‫‏- بفرمایید، ممنون.
‫خب، شوهرم تو یه سمینار ‫دکترها تو " آرکاشون " بود،
‫چون شوهرم، ‫متخصص مغز و اعصابه.
‫متخصص ستون فقراته. ‫میدونی چیه؟
‫‏- نه. ‫‏- همینه. اینجاست.
‫من میدونم، چون...
‫من رقصنده بودم.
‫خب، داشت از هیئت مدیره میومد بیرون
‫مثل یه دکتر تو سمینار، حسابی مست بود،
‫و میخواست شب برگرده،
‫و سر از تپه شنی " پیلا " درآورد و...
‫و دو تا عابر پیاده رو زیر گرفت، دو تا زن. ‫یه مادر و دختر.
‫دختره، برای همیشه فلج شد. ‫مادره، درجا تموم کرد.
‫و...
‫و....فرار کرد.
‫‏- فرار از صحنه هم اضافه شد، ‫خیلی سنگین شد.
‫‏- خب، شش سال زندان گرفت. ‫‏- شش سال، همین؟
‫‏- شش سال، واسه اون، ‫خیلی زیاد بود.
‫براش آماده نبود.
‫تو شوهرت چیکار کرده؟
‫‏- جواهرفروشی.
‫- جواهرفروش بوده؟
‫‏- ترجیح میدادم اینجوری باشه.
‫‏- به سلامتی فرانسه.
‫‏- اوکی.
‫‏- بعضی وقتا، ‫دلم میخواد سرود ملی فرانسه رو بخونم.
‫‏- بسه دیگه، مزخرفه.
‫‏- نه، مزخرف نیست.
‫‏- چرا هست.
‫‏- من که فکر نمیکنم.
‫‏- لعنتی، باورم نمیشه، ‫نقاشی رو یادم رفت.
‫‏گندش بزنن.
‫‏- انگار حالت بهتر شده. ‫‏- آره، عالی شدم.
‫یه هتل پنج ستاره با اسپا رزرو کردم.
‫‏- خانم مزیا.
‫‏- ببخشید. ‫‏- ببخشید.
‫‏- خانم هیرتی. ‫‏- بله.
‫‏- سلام.
‫‏- از زیر دستگاه رد شید.
‫‏- سلام. ‫‏- سلام.
‫‏- خانم ملوتا.
‫‏- ممنون.
‫- این که 500 گرم نیست. ‫‏- از کجا میدونی؟ وزنش کردی؟
‫‏- 500 گرم اندازه ساعده. ‫‏- باشه. صبر کن.
‫الان درستش میکنم. ‫بیا، اینو بگیر.
‫بیا. ‫‏- عالی شد.
‫آقا. ‫‏- 2 یورو.
‫‏- سالاد، گوجه، پیاز، کامل، ‫با پیاز سرخ کرده.
‫خوبه؟ و بدون سیب زمینی سرخ کرده. ‫‏- با کارت.
‫‏- دستگاه نداریم. ‫‏- چطور؟
‫‏- یه دستگاه خودپرداز هست اونجا.
‫کنار بانک ، بغلش. ‫برو سمت راست.
‫‏- حساب حسابه، کاکا برادر.
‫‏- خوبی، مشکلی نبود؟
‫ممنون.
‫برو حموم. ‫‏- الان؟
‫‏- آره.
‫بدو.
‫آب رو زیاد داغ نکن. ‫‏- من داغ دوست دارم.
‫‏- اول من میرم. ‫‏- نه، اول من.
‫‏- لعنتی!
‫‏- سلام. ‫خوبید، حالتون خوبه؟
‫‏- یه از مرگ برگشته.
‫خیلی عالیه. سلام، مینا.
‫‏- امروز خیلی خوشگل شدید.
‫الو؟
‫‏- الو، مینا، خوبی؟ ‫من آلما هستم، دوست پولدارت.
‫‏- نه، زیاد خوب نیستم.
‫‏- خیلی منفی‌بافی، خوشم نمیاد. ‫من برات یه کار پیدا کردم.
‫‏- باور نمیکنم. ‫‏- چرا باور کن.
‫تو کلینیک کریستوفر، شوهر من.
‫‏- برای دستیاری؟
‫‏- اوم، نه،
‫به هرحال، تو که پزشکی نخوندی.
‫آه، ببخشید، شوخی میکنم.
‫باید بگم، زیاد اهل شوخی نیستی.
‫‏- مطمئنی؟
‫‏- آره! دیدی، ‫کمبود جا که نداریم.
‫تو فقط بیا، همین.
‫‏- باشه، خب... با هم تماس میگیریم؟
‫ممنون، میبوسمت.
‫خوبی؟ مشکلی هست؟
‫‏- خب، باورم نمیشه.
‫آن-لیز همین الان بهم گفت. ‫و باورم نمیشه.
‫تو هیچی بهم نگفتی.
‫داری میری؟
‫داری ترکم میکنی؟
‫بدون اینکه به کسی چیزی بگی.
‫فقط به فکر خودتی. ‫‏- آره، همینه.
‫کیه که باید هفته ای 5 ساعت ‫رفت و برگشت کنه؟
‫آن-لیز، آپارتمانم رو بهت میدم،
‫یعنی فقط به فکر خودم بودم؟ ‫‏- اتفاقاً همین نگرانم میکنه.
‫‏- خونه سازمانی رو، ‫همینجوری الکی ول نمیکنن.
‫‏- ناصر خبر داره ‫که داری اسباب کشی میکنی؟
‫نمیتونی اینجوری بی سر و صدا بری.
‫‏- بی سر و صدا نمیرم.
‫دارم میرم ببینم میشه ‫تو بوردو کار پیدا کرد یا نه.
‫‏- آره، همینه. ‫‏- آره، همینه، آره.
‫یه خانم پولدار ‫منو مهمون کرده و برام کار پیدا کرده.
‫‏- همه دارن منو بازی میدن.
‫شما یه نقشه ای برای ساعتها دارید.
‫‏- ساعتها؟
‫درباره چی حرف میزنی؟
‫‏- حرفات واضح نیست.
‫‏- من حرفام واضح نیست؟
‫تو هم مثل من تو دادگاه بودی. ‫دیگه ساعتی وجود نداره، گم شدن.
‫‏- تو زندان،
‫یه جوونی که داره آزاد میشه ‫درباره ساعتها حرف زد. نگرانم.
‫اگه تو بگی ساعتی نیست ‫در حالی که هست،
‫در حالی که من همه چیزم رو از دست دادم، ‫آره، نگرانم.
‫‏- سرت خورده به جایی یا چی؟
‫ایدیر ساعتها رو داشت.
‫یا دیگه نیستن، ‫یا پلیسها برداشتنشون،
‫یا رو جسدش پیداشون میکردن.
‫هو!
‫‏- داری درباره مرگ برادرم حرف میزنی.
‫تو حق نداری اینطوری حرف بزنی.
‫‏- باشه، تمومش کن. ببخشید.
‫ولی ساعتی وجود نداره.
‫ساعتها رفتن. دیگه تموم شد.
‫‏- شما دارید یه نقشه ای میکشید، هان؟ ‫ناصر و تو.
‫‏- چه مزخرفاتی.
‫ناصر به جای همه تقصیر رو گردن گرفت، ‫دست از سرش بردار.
‫‏- تقصیر رو گردن گرفت، ولی نمرد که!
‫و الان تو داری میری!
‫هان؟
‫کاش ناصر مرده بود، ‫دیگه مزاحمش نمیشدم.
‫- میری بهش میگی! ‫‏- بچه ها خوابن. داد نزن.
‫میخوای چیکار کنی؟
‫میخوای با غمگین بودنت ‫منو بترسونی، درسته؟
‫نمیبینی که فقط دیوونه ای؟ ‫‏- خفه شو.
‫ساعتها رو کجا قایم کرده؟
‫‏- بیا یاسین، چیزی نیست.
‫‏- دیدی؟
‫اون دوست منه و من دوستش دارم.
‫‏- خوبی؟
‫‏- ببخشید، مینا.
‫میدونی که با برادرش چطور بود.
‫‏- اوه، لعنتی!
‫خراب شد. خب، تموم شد.
‫‏- جولین،
‫بسه دیگه.
‫نه، جولین، بسه!
‫بسه دیگه!
‫این سوئیچ توئه؟
‫‏- لعنت، خاک تو سر، گندش بزنن.
‫خب، دیگه تمومه، ‫صفحه نمایش ها، خداحافظ.
‫جولین، میخوام یه چیزی بهت یاد بدم.
‫چقدر طول کشید تا بادکنک خالی بشه؟
‫چون زمان رو اندازه میگیرن، جولین.
‫ثانیه ها رو اندازه میگیرن، ‫دقیقه ها رو هم،
‫ولی اونا خیلی بزرگن. ‫بادکنک خیلی سریعتر خالی میشه.
‫خواهرت اینو میدونه، ‫چون بزرگه.
‫میخوایم بریم بیرون، نه؟ بریم بیرون،
‫بچه ها.
‫‏- آره، با کفش، ‫بهتره.
‫‏- درسته.
‫جولین، مواظب باش ‫وقتی از مبل میای پایین.
‫‏- اون خنگ نیست. ‫‏- من همچین چیزی نگفتم.
‫ولی حوادث خانگی، اتفاق میفتن.
‫هان، پسر بزرگ؟
‫میخوایم بریم.
‫من از این صندلی کمکی خوشم نمیاد. ‫شماها میاین؟
‫خب، شماها اینجا منتظر من بمونید.
‫بازی کنید، باشه؟
‫بزرگه، تو مراقبشون باش. ‫من روت حساب میکنم، هان؟
‫و من مامان رو برای استراحتش براتون میارم.
‫‏- ولی من باهات میام.
‫‏- نه، نه، نه، نه.
‫‏- من سرگیجه دارم، ‫همینه.
‫‏- شماها مودب باشید.
‫از اینجا تکون نخورید. هان؟
‫‏- آلما.
‫آلما.
‫زیاد پیش نمیاد، ولی چه افتخاری!
‫‏- آه، نلی! من اومدم ‫یه سری به شاگرد کوچولوم بزنم.
‫همه چی خوب پیش میره؟
‫‏- خیلی خوب.
‫حالش چطوره؟
‫‏- بد نیست، ولی ممنونم که پرسیدی.
‫‏- مهم اینه، که به خودت برسی. ‫‏- مثل تو خودمو به باد بدم؟
‫‏- فقط این چیزی نیست که میخواستم بگم.
‫‏- این چیزیه که ‫تو هم میخواستی بگی.
‫‏- یکم بدجنسی میکنی.
‫‏- آره، من رو مخم. ‫دارم از شرایط استفاده میکنم.
‫ولی تو نرفتی تو زندان ‫اعصابش رو خورد کنی، خیلی ممنونم ازت.
‫‏- اینجا چیکار میکنی؟ ‫اونا کجا هستن؟
‫‏- نگران نباش، ‫اونا تو قسمت بچه ها هستن.
‫یکی مراقبشونه.
‫‏- ایده خوبی نیست. ‫نباید میومدی.
‫‏- بیراه نمیگی.
‫چرا اومدم؟
‫هدفمون پارک نبود،
‫واسه همین اومدیم یه سری بهت بزنیم. ‫‏- آره، ولی با این حال،
‫نباید بمونی.
‫‏- حق با توئه، نباید میومدم.
‫دیگه نمیدونم چطوری باید برم بیرون.
‫این همه لباس سفید، خیلی زیاده.
‫خب، من دیگه میرم.
‫بعدا میبینمت. ‫‏- بعدا میبینمت.
‫بسه یاسین. بسه.
‫من سر کارم، نمیتونم حرف بزنم.
‫داری چی میگی؟ ‫من اصلا هیچی رو ول نکردم.
‫میدونی که هنوز نرفتم ملاقات. ‫تمومش کن.
‫خب، باید قطع کنم.
‫این چه وضعشه اینجا؟
‫بیا پایین. ‫‏- آه، مینا، خوبی؟
‫خوبی؟ ‫خیلی خوش گذروندیم، فکر کنم.
‫راهزن بازی در آوردن،
‫یه عصا دزدیدیم ‫تا بادکنک ها رو بترکونیم.
‫‏- خوشگله؟
‫‏- خوشگله، عزیزم. ‫زود باش، برو حموم.
‫‏- نه. ‫‏- چی؟
‫‏- نور، نور! ‫‏- داری چیکار میکنی؟
‫بده، بد شانسی میاره.
‫ول کن، با این بازی نمیکنیم.
‫زود باش، برو حموم!
‫نه نداریم.
‫میخواین مثل روباه و مگس ها بشین؟
‫زود باش، پاشو.
‫شوخی ندارم، دیره.
‫‏- به یه وَرَم! ‫‏- چی گفتی؟
‫مواظب باش، ‫نباید بگی "به یه وَرَم".
‫‏- مواظب باش، باید بگی ‏"اتفاقاً مهمه".
‫خب، نور و جولین، بیاین.
‫‏- زود باش.
‫‏- بریم؟ جولین؟
‫نه! ‫‏- بذارش زمین، بده.
‫هیچی گوش نمیده. بده.
‫‏- ولش کن.
‫‏- چه زوری داری. ‫‏- خنده دار نیست.
‫‏- بفرمایید. ‫‏- ممنون.
‫‏- زود باشین بچه ها، بریم.
‫جولین، بریم حموم؟ ‫یه حموم کوچولو؟
‫دوش یا حمام؟
‫[ یاسین ]
‫ول کن، مینا، کریستینا برای این کار هست. ‫‏- چیزی نیست.
‫‏- اونا بوس میخوان.
‫هنوز انرژی دارن، باید افتخار کنی.
‫‏- افتخار میکنم.
‫‏- اگر میتونستین ‫کمی زندگی رو برامون آسون تر کنین
‫با پذیرش درخواست ما، ‫ما استقبال میکنیم.
‫‏- آره، واقعا لطف میکنید ‫اگه کار رو برامون آسون کنین.
‫‏- خیلی امیدواریم.
‫‏- ثبت نام بچه ها در وسط سال تحصیلی،
‫خیلی آسون نیست.
‫‏- چیزی که مینا بهتون نمیگه،
‫اینه که شوهرش به خاطر ‫صحنه تصادف رو ترک کردن، زندانه.
‫و بعد از آزادیش، نمیخواد ‫دوباره باهاش زندگی کنه.
‫دیگه نمیتونه ‫این ناامنی رو تحمل کنه.
‫همینه مینا، درسته؟
‫‏- آره، آره.
‫‏- میگفتی این زندگی ‫برای بچه ها مناسب نیست.
‫و برای خودت هم همینطور. ‫‏- برای من هنوز خوبه.
‫‏- آره، ولی آسون نیست. ‫‏- آره، اصلا آسون نیست.
‫‏- ولی باید این رو هم بدونین...
‫که دلایل متعددی ‫برای ضربه روحی مینا وجود داره،
‫چون در زمان تصادف،
‫زنی که روی صندلی مسافر نشسته بود
‫در واقع معشوقه بود...
‫گفتن این حرف اینطوری یکم مبتذله.
‫ولی اون معشوقه بود.
‫شوهر مینا، بله، خب...
‫دونده خیلی خوبیه،
‫شوهر مینا.
‫متاسفم که این حرف های دردناک رو میزنم،
‫ولی فکر میکنم خانم از شفافیت ما قدردانی میکنه.
‫‏- بله، قدردانی میکنم.
‫به یک گواهی محل سکونت نیاز خواهد بود.
‫‏- محل سکونتش
‫در این محله، در خانه منه.
‫‏- شما... ‫شما با هم رابطه دارید.
‫‏- نه بابا، ما که زن و شوهر نیستیم.
‫فقط با هم همخونه‌ایم. دیگه خونه بزرگه.
‫‏- اینم از این. ‫‏- دمت گرم، واقعا.
‫‏- خداحافظ. ‫‏- چه جوری مخشو زدی!
‫‏- دیدی چی شد؟ ‫‏- بیا، اینم ژاکتت.
‫یه کم تنگه.
‫‏- خیلی ممنون.
‫‏- دیگه بخوابین. ‫‏- درو باز میذاری؟
‫‏- آره، باز میذارم، دیگه بخوابیم.
‫‏- کمال‌گرایی هیچوقت نمیبخشه.
‫وقتی میرقصیدم، ‫حواسم نبود و اونم بهم خیانت نمیکرد.
‫فقط یه توتو سفید بودم وسط بقیه، ولی واسه اون،
‫یه ستاره بودم.
‫وقتی دیگه نرقصیدم، خیلی بهش رسیدم.
‫یه کمم به خودم.
‫و بعدش...
‫همه چی چرت و پرت شد. دیگه اصلاً نبود.
‫یه روز دیگه خسته شدم.
‫ولش کردم.
‫نباید هیچوقت رقص رو ول میکردم.
‫بعدش تونست منو راضی کنه که برگردم
‫و این تابلوی بزرگ رو برام خرید.
‫من زن زندگیشم.
‫میدونی کیه؟ میشناسیش؟
‫این باریشنیکوفه.
‫میشا رو نمیشناسی؟
‫‏- نه اصلاً. ‫‏- نه؟
‫ما با کریستوفر رفته بودیم کنسرتش تو کپنهاگ.
‫یه کمال بود.
‫یه دنیای دیگه‌س، یه مرد که برقصه.
‫در هر صورت، این تابلوی منه
‫که واسه اونایی که باهاشون می‌پرید، منو ببخشه.
‫وقتی میگم "حالشو ببر"،
‫‏"قبول کن"،
‫من تابلو رو برداشتم.
‫‏- حال نداری؟
‫چرا شلوار جین پوشیدی؟
‫‏- وقتی امروز صبح رفتم،
‫شلوار جین پوشیدم که بتونم باهات حرف بزنم.
‫‏ولی دلم میخواد درش بیارم.
‫‏- لعنتی.
‫لعنتی، ولی...
‫چرا هیچوقت حرف نمیزنی؟
‫چرا همیشه انقدر قاطی پاتی‌ای؟
‫دلم میخواد یه چیزایی بهم بگی.
‫‏- چه چیزایی؟
‫‏- اینکه دوستم داری، اینکه حوصله‌ت سر رفته، ‫اینکه عصبانی‌ای.
‫چیزای معمولی، چیزایی که بیرون میگن.
‫‏- بیرون میگفتیم؟
‫‏- کسی رو دیدی؟ ‫‏- مگه بیکارم.
‫‏- عوض کنیم؟! ‫- چرت نگو.
‫ میخوای جای من باشی؟ حرف بزن پس!
‫‏- مشکلت با ساعتها چیه؟
‫‏- چی؟
‫‏- یاسین اومد دیدنم.
‫درباره یه سری ساعت حرف زد.
‫فکر میکردم همه اینا تموم شده.
‫‏- جدی.
‫‏- خب، تو که میشناسیش. میدونی که ثبات نداره.
‫من هیچ ربطی به این قضیه ندارم.
‫‏- دیگه ساعتی وجود نداره! تو دادگاه بودی.
‫بچه های اینجا دارن دزدی بازی میکنن.
‫ساعتها الان خیلی رو بورسن واسه فروش.
‫ولی همش کشکه، چرت و پرته، خبر زندانه!
‫یاسین داره واسه داداشش عزاداری میکنه.
‫من هر روز به ایدیر فکر میکنم، میفهمی؟
‫هر روز واسه ایدیر گریه میکنم، وقتی به تو فکر نمیکنم.
‫تو، ایدیر، ایدیر، تو.
‫حتی بچه ها رو هم نمیدونم چه شکلی‌ان.
‫چرا یه دفعه زد به سرش؟
‫که دست از سرت برداره، ‫و به من احترام بذاره..
‫‏- شاید چون رفتم.
‫‏- چی میگی؟ کجا رفتی؟
‫‏- نگران نباش، جمعش میکنم.
‫دیگه نمیتونستم تو ناربون بمونم، خیلی دور بود.
‫یه کار پیدا کردم، با بچه ها هماهنگ کردیم.
‫‏- ولی تو کجایی؟
‫‏- خونه یکی از هم‌بندی‌هام. جام داده، جا داره.
‫‏- میری خونه مردم جا میگیری؟
‫‏- بابا خیالت راحت، زنه و قابل اعتماده، مهربونه.
‫هنوزم آدمایی مثل اون پیدا میشن.
‫نگاه کن.
‫امروز دیگه یادم نرفته.
‫‏- ناراحتم که تنهایی داری همه کارا رو میکنی.
‫‏- خوبم.
‫دفعه بعد دامن میپوشم.
‫‏- بریم.
‫‏- چی میگی نگهبان؟
‫راهی نیست یه تخت پیدا کنیم؟
‫‏- یه دونه کرپ برات گذاشتم. از مهمونا اضافه اومده.
‫مهمون داشتم.
‫خوش گذشت.
‫جلسه عمومی رو برگزار کردن، خوب پیش رفت.
‫میدونی، دلشون برات تنگ شده.
‫‏- خیلی خوب دارن بدون من میگذرونن،
‫مثل بقیه.
‫‏- خُلی. ‫‏- آره،
‫خوب خُلم.
‫‏- فقط تو اینجوری فکر میکنی.
‫اینجا امضا میکنی؟
‫‏- مشکل اینه که...
‫اساساً فقط صدای فکرای خودمو میشنوم.
‫‏- هوم.
‫اینجا.
‫ممنون.
‫‏- نمیره پایین.
‫‏- نمیخوای؟
‫دوست نداری؟
‫‏- خیلی مزخرفه.
‫‏- خشکه؟
‫من درستش نکردم.
‫‏- خب.
‫‏- حالتون خوبه خانم لوند؟ ‫‏- آره، خوبم.
‫‏- خب، کار نمیکنه، باید صبر کنیم. باگ داره.
‫الو؟ آره، کمک! همه چی قفل کرده.
‫هیچی سر در نمیارم.
‫آره.
‫وگرنه میتونید تو اینترنت ثبت نام کنید.
‫یا اینکه باید صبر کنید، بالاخره یه موقع درست میشه.
‫‏- نه بابا، صبر میکنیم.
‫یه کم صبر میکنیم، اینجوری انجام میشه.
‫من وقت ندارم امروز و فردا کنم.
‫‏- قوطی رو درمیاره، از همه طرف نگاش میکنه.
‫بعدش با اون صورت آردیش بهم میگه...
‫‏"این چیه؟"
‫این ریلت (نوعی خوراک گوشت) ‫از شهر لو مان هست، آقای نگهبان.
‫‏"نه نگهبان، مراقب!
‫نمیشه، ممکنه توش یه چیزایی بذارن."
‫چیزایی؟
‫چه چیزایی، آقای نگهبان-مراقب؟
‫‏"یه چیزایی. و اسمش فقط مراقبه، همین."
‫نگاه کنید، اگه دستمو بذارم توش، هیچی حس نمیشه.
‫دستتونو بذارید توش. "این چیزی رو ثابت نمیکنه."
‫شما ریلت ‫شفاف رو ترجیح میدید، آقای مراقب؟
‫‏"هیچی رو ترجیح نمیدم." خب، باشه.
‫ولی واسه خودتون بردارید، وگرنه گم میشه.
‫‏"اگه مسموم باشه چی؟ چی میشه؟"
‫شما میمیرید، و همه‌مون خیلی ناراحت میشیم.
‫‏- چه نمایشی راه انداختین!
‫مگه تلویزیونه؟
‫‏- تقصیر من نیست که شوهرت حق ملاقات نداره.
‫- دشمنت رو اشتباه نگیر. ‫‏- با شوهرم کاری نداشته باش.
‫و دهنتو ببند، شاید تغییری حاصل شد.
‫‏- ملاقاتیتون رو لغو کردن؟
‫‏- تو چشمتو بدوز به یه جای دیگه.
‫‏- سخته، وقتی آدم از دو ‫هفته پیش فقط منتظر همینه.
‫‏- چرت و پرت نگو.
‫این اتفاق واست نمیفته.
‫‏- چی داری میگی؟
‫شوهرش سه ساله اینجاست. ‫هزار بار ملاقات رفته.
‫‏- 103 بار ملاقات رفته.
‫‏- آره. 103، 123،
‫133، 143، بسه دیگه، کافیه، خوبه؟
‫کافیه دیگه؟ تو زندگیشو میدونی، مگه غیب‌گویی؟
‫‏- بیخیال، جوش آورده.
‫‏- من جوش آوردم؟
‫آره، جوش آوردم.
‫‏- ببخشید، ببخشید.
‫خیلی دیر کردم، ولی ترافیک خیلی سنگین بود.
‫ببخشید، ببخشید. ‫‏- این کوچولو خیلی خوبه.
‫به مامانش اطمینان خاطر بدید. ‫‏- شما کار خیلی ارزشمندی انجام میدید.
‫ولی آدرسش خیلی بد نوشته شده. دبستان کجاست؟
‫‏- اون پشت. ساختمون رو دور بزنید.
‫‏- آه، اون طرف.
‫ممنون. ‫‏- خداحافظ.
‫کیفش رو. ‫‏- آه، کیف، ببخشید.
‫میای، جولین؟ ‫‏- خداحافظ.
‫‏- حالا، نگاه کن...
‫‏- نه، ای وای، هی.
‫هی، آروم، آروم.
‫‏- این... اسمش چی بود؟
‫باید کابل HDMI رو پیدا کنیم.
‫- HDMI 2. ‫‏- ای وای.
‫شاید این باشه.
‫حالا درست شد؟ کار میکنه؟ ‫‏- نه.
‫آها، درست شد. ‫‏- عالیه.
‫‏- خب، گیتارو بذار زمین. زود باش.
‫از آلما تشکر کنید. ‫‏- مرسی.
‫‏- الو؟
‫پیر؟ خوشحالم صداتو میشنوم.
‫‏- بزن بریم.
‫برو.
‫‏- حواست باشه، الان میفته.
‫مواظب باش، مواظب باش.
‫بیا پایین، بیا پایین.
‫‏- کریستوفر آزاد میشه.
‫فقط یه کم دیگه زمان میخواد. ‫‏- چه عالی.
‫‏- نه، منم.
‫‏- آره، خیلی خوبه.
‫باورم نمیشه.
‫‏- حالا اینجا رو فشار بده...
‫‏- همه اینا به خاطر یه جهش ژنتیکیه، ‫اگه درست فهمیده باشم.
‫زن برادر قاضی جدیده....
‫توسط کریستوفر به خاطر تومور عمل شده.
‫مسلماً یه جورایی یه لطفی بهش شده.
‫‏- ولی خیلی خوبه.
‫‏- خیلی خوبه.
‫‏- من جلوی قصرم.
‫‏- این مزیتِ جراح مغز و اعصابه.
‫خیلی‌ها جونشون رو مدیون تو هستن.
‫‏- میخواین بازیتون رو عوض کنید؟
‫یا نه؟ ‫‏- نه.
‫‏- چه خوبه که اینجا آدم میبینه.
‫خیلی باحاله. ‫‏- بیا بریم تو ماشین.
‫‏- یه نفر دم در خروجی منتظرته.
‫‏- اوکی، ممنون. ‫‏- خواهش میکنم.
‫‏- چی میخوای؟
‫نباید بیای اینجا.
‫‏- اومدم زندگی جدیدت رو ببینم.
‫زنگ میزنم، جواب نمیدی.
‫خب؟
‫ناصر چیزی برای گفتن نداره. ‫‏- آهاااا...
‫دیگه خبری از ساعت نیست، نه؟
‫دنیا نامرده، مینا. ‫نه اونو یادت بره، نه منو.
‫‏- میدونم چی لازم داریم.
‫راف.
‫مثل هواپیماهای انگلیسی. ‫( ‏R-A-F )
‫(نیروی هوایی سلطنتی).
‫ه - ب - ن مثل "هیچی برام مهم نیست".
‫میریم خوشگذرونی.
‫زندان رو فراموش میکنیم.
‫فقط به خودمون بد و بیراه میگیم.
‫‏- مدرسه چی؟ ‫‏- مدرسه رو بیخیال!
‫به مدیر خبر میدم، مشکلی نیست.
‫مدرسه مهمه، ولی ما هم مهمیم.
‫به هوا نیاز داریم.
‫هوو!
‫اگه تصادف میکردیم،
‫میتونستیم بگیم تقصیر کریستوفره.
‫‏- بچه ها عقب نشستن.
‫‏- زود باشین، زود باشین، عجله کنید!
‫بدو، بزرگ، بدو.
‫زود باشین، بیاین، برین تو.
‫خیس میشیم الان.
‫و مواظب وسایلها باشین.
‫همه هستن؟
‫‏- بزنیم به سلامتی؟
‫‏- ممنون.
‫‏- به سلامتی کریستوفر.
‫‏- به سلامتی.
‫‏- کسی که یه عابر پیاده رو کشت
‫چون معشوقه‌ش ‫داشت براش ساک میزد.
‫یه ساک و بوم!
‫نه، ببخشید که اینجوری میگم.
‫ولی شوهرت با هرچیزی ‫که تکون میخوره میخوابه.
‫‏- شاید این عصبانیته ‫که منو سرپا نگه داشته.
‫یا حس شوخ طبعی.
‫با هرچیزی که رد میشه میخوابه ‫و بهم پوستر هدیه میده.
‫عجیبه، نه؟
‫تو هم خیلی چیزا رو تحمل میکنی.
‫‏- نه، قابل مقایسه نیست.
‫هرچی بیشتر کتک میخوری، ‫بیشتر خودتو شاد نشون میدی.
‫معلومه که دیگه شوهرت رو ‫دوست نداری، ازش خسته شدی.
‫معلومه.
‫این زندگی نیست.
‫‏- سلام، خانم‌ها.
‫‏- سلام. ‫‏- ببخشید، ولی عجیبه
‫که تو این هوا اومدین ساحل، نه؟
‫‏- شما چی؟
‫‏- من مربی پینت بال هستم، اینجا. ‫فرد هستم، در خدمتتون.
‫‏- سلام.
‫‏- اسم من آلماست. ‫ایشون مینا هستن، خواهر کوچیکترم.
‫‏- باشه. ‫‏- معلومه، نه؟
‫‏- آره، یه شباهتی هست. ‫‏- اینو زیاد بهمون میگن.
‫‏- و شوهرا، اونا نیستن؟
‫‏- چی، شوهرا؟
‫‏- شوهرهاتون، باجناقهای همدیگه.
‫‏- چرا باید شوهر داشته باشیم؟
‫‏- میشه اینو برام نگه داری؟ ‫‏- با کمال میل.
‫FRANCOFILMS@
‫‏- ممنون. ‫‏- بفرمایید.
‫‏- ممنون.
‫‏- به سلامتی شما. ‫‏- به سلامتی شما.
‫‏- حالت خوبه؟ ‫‏- آره.
‫‏- من از پسش برمیام.
‫‏- من میرم وسایلو بیارم.
‫‏- چرا نمیتونم لباس تنم بمونه؟
‫‏- چون تو بزرگی. ‫بدو، پیژامه‌ات رو بپوش.
‫عجله کن.
‫‏- نور رو جلوی مدرسه اذیت کردن.
‫‏- یعنی چی؟
‫‏- موهاشو کشیدن، کیفشو گرفتن.
‫فکر کردم روش جیش کردن،
‫در واقع، فکر نکنم اینطور باشه.
‫‏- چند ساله‌ان؟ ‫‏- نمیدونم، همسن خودش.
‫برات مهم نیست؟
‫‏- نه، میرم با معلمش صحبت میکنم.
‫تخم مرغ میخوای؟ ‫‏- نه، ممنون.
‫خوب بود؟
‫کار، خوب بود؟ ‫‏ انبارگردانی سالانه بود؟
‫‏- نه. تمیز کردن مخازن.
‫آره، خوبه، انجام شد.
‫‏- من اغلب میرفتم کلینیک، ‫هیچوقت مخازن نرفتم.
‫‏- خب، لازم نشده بری رختشورخونه.
‫‏- یه مخزن، زشته. شاید نباشه،
‫ولی من به چیزای زشت نگاه نمیکنم.
‫صندلی تو همون صندلیه که کریستوفر ‫برای قهوه‌ش ترجیح میداد.
‫تا وقتی که میتونی ازش لذت ببر. ‫اون همیشه روش نشسته.
‫من هیچوقت از روبرو بهش نگاه نمیکنم.
‫از نیم رخ، قابل تحمل تره.
‫هیچی نمیگی؟ به چی فکر میکنی؟
‫‏- میخوام یه آپارتمان تو بوردو پیدا کنم.
‫‏- داری شوخی میکنی؟
‫مگه اینجا جا کم داریم.
‫چقدر این صندلی زشته!
‫من هیچوقت ازش خوشم نیومد.
‫من هیچوقت انتخاباش رو نفهمیدم.
‫چرا این صندلی؟
‫اون تو سرمایه گذاری ‫استعداد داره، نه تو انتخاب میله‌های صندلی.
‫چی باعث میشه ‫انتخاب‌های درست بکنیم؟
‫اون تابلوی کوچیک تو اتاقت خیلی قشنگه،
‫ولی اون یکی که زنه یه چشم داره، ‫من همیشه ازش متنفر بودم.
‫با این حال، انتخاب خوبی بود.
‫اون موقع 9000 تا می ارزید ‫و الان 4 برابر بیشتر میارزه.
‫یه جهش بزرگ.
‫اون یکی از 25 رسید به 90،
‫و سومی تو راه پله،
‫از 9 رسید به 19.
‫خیلی قویه، کریستوفر، نه؟
‫اون تو کمیت کار میکنه، ‫تنوع میده.
‫مطمئنه که برنده میشه.
‫اون این کارو همه جا با همه کرده.
‫اون جمع میکنه، ذخیره میکنه.
‫من دیگه تو کمدم جا ندارم، ‫انقدر که اون قایم میکنه.
‫به نظرت...
‫ما تو زندگی...
‫اشتباه میکنیم یا انتخاب؟
‫‏- ما هرکاری که بتونیم میکنیم.
‫چی... آی!
‫بسه.
‫‏- دوست نداری بهت دست بزنن، نه؟
‫هوم؟
‫‏- 400 کیلومتر رفت و برگشت. ‫یه باک بنزین بهم بدهکاری.
‫‏- ناصر نمیتونه بهم بگه ساعتها کجاست.
‫‏- یا نمیخواد. ‫‏- مهم نیست.
‫مهم اینه که تو پولتو پس بگیری.
‫بیا.
‫نگاه کن.
‫فقط باید برداری.
‫هنر بهترین سرمایه گذاریه.
‫میبینی که این نقاش گرون قیمتیه.
‫‏- و دوربین‌ها؟ ‫‏- تو خونه‌ست.
‫میخوای ببینیش؟ ‫‏- نه، نه.
‫‏- بیا، نگاه کن.
‫نگاه کن.
‫نگاه کن، بهت میگم.
‫میبینی؟
‫همون نقاشه.
‫صاحب خونه یه آدم عوضیه که با زنش بده
‫و بعد پوستراشو پاره میکنه.
‫یه نقشه برات میکشم.
‫تو برش میداری ‫و ما رو راحت میذاری.
‫یه کامیون اسباب کشی لازم میشه.
‫باید فردا باشه، ما ملاقات داریم.
‫اون فقط اون روز میره بیرون.
‫‏- خوبه. تو یه استراتژیست ‫حرفه‌ای هستی، به همه چی فکر کردی.
‫‏- فقط یادت رفته که پلیس‌ها میان سراغ تو.
‫‏- یه عرب
‫‏- با یه شوهر زندانی که قبل ‫از دزدی اسباب‌کشی میکنه،
‫‏- معلومه که کار اونه.
‫‏- اون به پلیس زنگ نمیزنه. ‫‏- تو صاحبخونه‌ها رو خوب نمیشناسی.
‫‏- اون بهشون زنگ نمیزنه.
‫‏- من فقط میخوام که ترکمون کنی.
‫‏- خواهشاً. ‫‏- هی.
‫قرار نیست اینجوری پیش بره.
‫تو باید راهنماییم کنی، ‫اینجوری که همه لو می‌رن.
‫‏- نمی‌تونم،با اون میرم ملاقات.
‫باورپذیر نمیشه. ‫‏- یه جوری جمعش کن.
‫بچه‌هاتو با تابلوها بردارم ببرم؟
‫شاید می‌خوای واسم ‫پاپوش بدوزی. اینو می‌خوای؟
‫‏- نه.
‫‏- اینو می‌خوای؟ ‫‏- نه.
‫نقشه درست و حسابی‌ایه، خیلی آسونه.
‫تو ورودی هست، برش می‌داری، در میری.
‫‏- تو چرا کیک درست نمی‌کنی؟ ‫‏- نه، قبول نمی‌کنن.
‫می‌ترسن توش خنجر قایم کنیم.
‫‏- یا مواد.
‫‏- مواد کار وکیلاست. آخر ماه یه پولی به جیب می‌زنن.
‫‏- مطمئنم که راسته.
‫‏- یه روز، یه نگهبان یه سری عکس پیدا کرد
‫تو شورت یه دختر.
‫عکس؟
‫‏- آره!
‫عکس، عکس، عکس...
‫عکس‌های لختش.
‫‏- واسه شوهرش؟
‫‏- نه، واسه یه نگهبان.
‫یعنی، امید داشت که یه نگهبان پیداشون کنه.
‫‏- کلاً رد داده.
‫‏- نه، رمانتیکه. ‫‏- باید یه چیزی رو بدونی.
‫آلما اینو تصور می‌کنه، چون با یه نگهبان خیال‌پردازی می‌کنه.
‫‏- لباس فرم اثر خودشو داره. ‫‏- من،
‫فکر می‌کنم یه تقارن بی‌نقص هست...
‫بین خیال‌پردازی زنونه درباره لباس فرم
‫و خیال‌پردازی درباره دنیای... لباس فرم تو لباس کار...
‫‏- خیلی سرحالی آلما.
‫‏- آره، فقط یه کم آفتاب‌زده شدم.
‫با چیزکیک خوب میشم.
‫‏- بفرمایید، کیک مورد علاقه کریستوفر.
‫‏- آه، دانمارکی عزیزمون. ‫‏- نروژیه!
‫‏- چی؟
‫‏- شب بخیر.
‫‏- آه، بالاخره!
‫اینم از این.
‫کجا بودی؟ به کلینیک زنگ زدم.
‫‏- یه کاری داشتم برم انجام بدم.
‫‏- چرا ازم ماشین رو نخواستی؟
‫‏- یادم رفت.
‫‏- خب، مینا، اینا دوستای من هستن.
‫امانوئل، بهترین دوستمه. دانیل، شوهرشه.
‫ژان-پل، شریک کریستوفره، یه آدم خیلی مهم و در عین حال
‫یه ساکسیفون‌نواز خفن.
‫اوژنی، یه اسم قدیمی، یه زن مدرن.
‫دلفین،
‫که اون پشت قایم شده. ‫‏- شب بخیر.
‫فلورانس، دخترخالمه. آن،
‫دوستمه از آموزشگاه موسیقی.
‫و آخرین ولی نه کم‌اهمیت‌ترین، پیر...
‫‏- شوهر من. ‫‏- شوهر دلفین.
‫وکیلمه و دوست صمیمیم.
‫و من، مینا رو بهتون معرفی می‌کنم.
‫‏- خوشبختم.
‫‏- جایگزین کریستینا شدی؟
‫‏- نه بابا، اصلاً اینطوری نیست.
‫نه، نه.
‫مینا، هم‌بندیمه.
‫اینجا زندگی می‌کنه و دوستمه.
‫‏- ببخشید، گند زدم. متاسفم.
‫ببخشید.
‫خوش اومدی مینای عزیز.
‫‏- این مهمونی رو مدیون پیریم.
‫اون قهرمان امروزه.
‫کریستوفر یه ماه دیگه آزاد میشه، رسمیه.
‫و کاملاً قطعی.
‫‏- دمت گرم. ‫‏- پیر یه وکیل فوق‌العاده‌ست.
‫رولز رویس وکلاست. ‫‏- من کاری نکردم.
‫ما شانس آوردیم و به یه قاضی درستکار برخوردیم.
‫کمه ولی وجود داره. ‫‏- بعضی وقتا بهتره
‫به عنوان وکیل، میتونی یه فیات پونتو باشی.
‫‏- درسته. ‏
‫- رولز رویس، ممکنه یه ‫قاضی درستکار رو عصبی کنه.
‫‏- راز موفقیت، متواضع بودنه.
‫همینه. اوه، این عجایب رو ببینید.
‫‏- بچه هم هست؟
‫‏- خب، بیدارشون کردی. ‫‏- دارید چیکار می‌کنید؟
‫‏- انگار یه کتاب از ژرار دو نرواله.
‫‏- می‌دونی که اون اولین شرق‌شناس میدانی بود.
‫‏- چه قدر شماها قشنگید!
‫چه قدر قشنگن، چه قدر دلبرن.
‫‏- می‌خواید جمجمه‌شونو اندازه بگیرید؟
‫‏- خب آره، نه، نمی‌دونم. ‫زیادی خوردم،
‫ولی ببخشید.
‫ببخشید نینا، ولی... ‫‏- مینا.
‫‏- هوم، چه شراب خوبی.
‫گرون و خوب، مثل وکیلای خوب.
‫برید کنار بچه‌ها.
‫خداحافظ.
‫خوبی؟
‫‏- خوبم.
‫‏- لازم نیست دیگه دنبالم بیای.
‫ملاقاتیمو کنسل کردن.
‫‏- جدی؟ چرا؟
‫‏- نمی‌دونم، هیچی نگفتن.
‫حالم گرفته شد.
‫‏- حالت گرفته یا خیالت راحت شد؟
‫‏- هردو.
‫‏- خداحافظ.
‫اوه...
‫‏- ممنون. ‫‏- کریستینا با پیرانا ازدواج کرده؟
‫‏- چرا ماهی‌ها بچه‌ها رو می‌خورن؟
‫‏- اون تیراناست، و ماهی‌ها بچه‌ها رو نمی‌خورن.
‫اون تو کارتونا هستش.
‫یه سورپرایز کوچولو. ‫‏- ممنون.
‫‏- بوس.
‫درش نیارید.
‫بیا.
‫‏- ممنون. ‫‏- آروم باشید.
‫‏- خوبه؟
‫‏- بزن بریم.
‫‏- حواست به لوستر باشه.
‫اونجا، اونجا.
‫‏- بیا بریم، از این طرف.
‫بیا.
‫‏- اگه دیگه برنگرده چی؟
‫‏- بعدش با هم زندگی می‌کنیم، میدونی.
‫من الان همخونه دارم.
‫اسمش میناست.
‫تو ملاقاتی باهاش آشنا شدم. ‫شاید شوهرشو بشناسی؟
‫اسمش ناصره، می‌فهمی؟
‫ناصر هیرتی.
‫صدامو می‌شنوی؟
‫‏- ممکنه هوس کنه با یه کله گنده در بیوفته..
‫یه وکیل گرون و معروف، ممکنه دردسر بشه.
‫معمولاً بهتره بی‌سر و صدا باشی.
‫‏- تو منفی ‌بافی.
‫ما بردیم، پیر بهم گفت. ‫‏- اگه قاضی...
‫یه ربطی، هرچند دور، به متهم داشته باشه،
‫بهش می‌گن تضاد منافع، درسته؟
‫این برمیگرده یقه منو میگیره.
‫‏- به عنوان وکیل، بهتره یه پونتو ‫داشته باشی تا یه رولز رویس؟
‫‏- آره.
‫یاد بگیر بی‌سر و صدا باشی.
‫‏- همونطور که مینا می‌گفت، ‫چرا پولدارا رولز رویس سوار میشن؟
‫‏- مینا دیگه کیه؟
‫تا وقتی که بیرون نیومدم، تو زندونم.
‫‏- باورم نمیشه که به زودی تو تخت من باشی.
‫یعنی، تو تخت‌مون.
‫‏- گربه جدید پیدا کردی؟
‫‏- ما همیشه با هم بودیم، ‫من همیشه ازت حمایت کردم.
‫می‌دونم دوسم داری.
‫هوس تو رو کردم.
‫‏- بسه آلما.
‫خواهش می‌کنم، بسه.
‫بسه. ‫‏- ما همه چیو دوباره یاد می‌گیریم، باشه؟
‫‏- بسه!
‫‏- هو!
‫قوی باش.
‫‏- تحقیر؟
‫‏- نه، ما از این چیزا قوی‌تریم.
‫‏- پس، قراره خوش بگذرونیم.
‫‏- آره دیگه.
‫حتی با بدترین آدما هم میشه.
‫‏- آره.
‫‏- دوباره روپوشت رو می‌پوشی؟
‫لباس فرم، همیشه یه اثر کوچیکی داره.
‫همشون اونجا خواهند بود. ‫مامان، جنده...
‫جادوگر، راهبه...
‫حتی پرستار هم اونجا خواهد بود.
‫‏- آره.
‫‏- مینا!
‫خیلی ترسیدم.
‫- نتونستم کاری بکنم.
‫از حموم اومدم بیرون.
‫- تو رو هم زدن؟
‫- نه، فقط همینجا رو.
‫به جون تو، نتونستم کاری بکنم.
‫- تابلومو بردن. ‫- چی؟
‫کدوم؟ ‫- همون تابلومو دیگه.
‫- باورم نمیشه...
‫- چی شد؟ دردِت اومد؟
‫- چیز دیگه‌ای هم بردن؟
‫- نه، فکر نکنم.
‫کلی چیز دیگه هست که خیلی گرون‌تره.
‫- سرم گیج می‌ره. ‫- بچه‌ها خوبن.
‫- وای لعنتی، آره بچه‌ها. ‫کجان؟
‫نور؟ جولین؟
‫بچه‌ها؟
‫خوبن. ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- دارم زنگ می‌زنم به پلیس، ‫چیکار کنم مگه؟
‫- اونا گفتن اگه این کارو بکنیم، ‫ما رو می‌کشن.
‫- وقتی دزدی میشه، ‫باید شکایت کرد،
‫حداقل واسه بیمه.
‫- اگه زنگ بزنی، ‫همه تقصیرها رو میندازن گردن من.
‫- ولی من مجبورم. ‫- نه، هیچ اجباری نداریم.
‫یه کم صبر کن، باید فکر کنیم.
‫- تعدادشون زیاد بود؟
‫- دو نفر.
‫- می‌تونی بشناسیشون؟ ‫- نه، کلاه داشتن.
‫- آهان، کلاه، مثل فیلما.
‫و ندیدی دارن میان؟
‫- زیر دوش بودم،
‫یه دفعه دستمو حس کردم، ‫منو کشیدن،
‫و مچ دستامو داغون کردن. ‫ببین.
‫- جاش مونده؟
‫- درد می‌کنه. آخ.
‫- خب نه، که جاش نمونده.
‫حیف شد، پلیس‌ها می‌فهمیدن ‫که بهت حمله شده.
‫- این چیزی رو ثابت نمی‌کنه. ‫تو اونا رو نمی‌شناسی.
‫ممکنه بگن خودم این کارو کردم.
‫- من بهشون میگم که نه، ‫حرفمو باور می‌کنن.
‫من قیافه‌م به آدمای راستگو می‌خوره.
‫من بهترین ضامن توام، ‫یه پوشش عالی.
‫- آره، حتما.
‫- حتی می‌تونم دروغ بگم، ‫بگم دزدا رو دیدم.
‫- نه، قرار نیست دروغ بگیم.
‫- فقط تو اجازه داری، پس؟
‫دروغ بگی.
‫فقط تو اجازه داری؟ ‫- داری منو گیج می‌کنی؟
‫- خب، نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم کی داره کیو گیج می‌کنه.
‫ناراحتم می‌کنه ‫که فکر می‌کنی من اینقدر خرم.
‫تمومش کنید این مسخره‌بازی رو.
‫‏- تو که اصلاً دوستش نداری! ‫‏- مال منه!
‫‏- من این کارو برات کردم. ‫‏- داری مامانتو می‌شنوی نور؟
‫دزدی می‌کنه که کمک کنه. ‫خیلی مهربونه.
‫‏- آره.
‫‏- دارم از شرّ این آشغال راحتت می‌کنم. ‫تو هیچ‌وقت این کارو نمی‌کردی.
‫بزن، منو لو بده .
‫زنگ بزن بهشون، بزن.
‫زنگ بزن.
‫زنگ بزن!
‫‏- دو ساعت وقت داری.
‫تا اون موقع گورتو گم کن. ‫دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫‏- بگیر.
‫برید تو.
‫بیا بالا عزیزم.
‫‏مینا هیریتی، یه پیغام بذارید.
‫‏- مینا، افتادم رو پیغامگیرت.
‫تصورت می‌کنم که داری ‫تو جنگل‌های دنیا فرار می‌کنی.
‫ولی مهم‌تر از همه،
‫خیلی خوشم میاد که ‫قیافه مسخره‌تو تصور کنم.
‫وقتی می‌بینی من با سر خوردم زمین
‫و دارم به خودم می‌خندم،
‫با پژواک صدام تو این خونه خالی.
‫دارم همین الان ‫به این سکوت گوش می‌دم،
‫که خیلی هم قوی‌تره چون بعد از ‫یه ملاقات بزرگ اومده،
‫مینا.
‫و با اینکه بدم میاد که اینو اعتراف کنم،
‫چون حسابی منو پیچوندی...
‫تو خودِ اتفاقی.
‫مرگ ‌و میر، به اصطلاح....
‫یه تجربه اساسی.
‫ماشینو نگه دار.
‫من دیگه زیادی پولدارم ‫که بخوام دوباره ببینمت.
‫خونه خالیه ‫و دستگیره‌های در گرون‌قیمت،
‫اگه یه وقت...
‫مواظب استخر باشید برای بچه‌ها.
‫باید دوباره دزدگیر ایمنی رو راه بندازید.
‫و عجله کن و برو.
‫کریستوفر به زودی برمی‌گرده.
‫این یک داستان زیباست.
‫تو باید خیلی دور باشی.
‫اون یکی رو فراموش کردم.
‫‏خیلی هم زیبا.
‫و تمام.
‫اوه، مینا.
‫این یک...
‫داستان زیباست
‫هوو!
‫مواظب باش.
‫سلام، کریستینا.
‫حس کردم صدای اومدنت رو شنیدم.
‫‏- اما یه کامیون بیرونه. ‫‏- آره، پایه دو میخواد.
‫هدیه. می‌بینی، یه سرمایه‌گذاری جالبه.
‫اما نباید عجله داشته باشی.
‫‏- ممنون. خیلی ممنون.
‫به آقای کریستوفر چی بگم؟
‫‏- بگید رفتم یه کاروان بخرم.
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
‫[حس می‌کنم دروغ میگی] ‫Je Sens Tu Mens - (Sarah McCoy)
‫ترجمه و زیرنویس: ‫علی کلان
‫‏- بشینید.
‫الان میام.
‫[ ارائه‌‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@
‫♪ ‏- گریه می‌کنم ♪
‫♪ از اینکه اشک شوق تو چشات می‌بینم ♪
‫♪ پر می‌کنه ♪
‫♪ یه رودخونه رو ♪
‫♪ اشک‌های شوق ♪
‫♪ یه عاشق واقعی ♪
‫♪ بدون عشق، تو هیچی نیستی ♪
‫♪ یه آهنگ جادویی ♪
‫♪ چه رفت و آمد زیبایی ♪
‫♪ بهم بگو، دروغ می‌گی، ♪ ‫♪ من حس می‌کنم، تو دروغ می‌گی ♪
‫♪ یه قسم خوشحال می‌خوای ♪ ‫♪ این ترسه که تو رو نگران کرده ♪
‫♪ ترسی که فرار می‌کنه ♪ ‫♪ خشم بیخودی ♪
‫♪ این منو خوشحال می‌کنه ♪ ‫♪ چه اشتباه زیبایی ♪
‫♪ پشت به زمین ♪ ‫♪ نفرت روی زمین ♪
‫♪ بازوهای کشیده ♪ ‫♪ سقف رو هل می‌دن ♪
‫♪ تونل‌هایی که تو توش می‌رقصی ♪
‫FRANCOFILMS@ ‫francofilmz@gmail.com